Bir yere giderken hiç kayboldunuz mu?

Herkesin hayatında en az bir kez cevapsız kaldığı bir yolculuk vardır.
İnsan bazen öyle bir yere gider ki, dönüş yolunu bile unutmuştur.
Hem sokaklarda kaybolur insan… hem kalbinde.
Evet, kaybolmak sadece bir adresi şaşırmak değildir.
Bazen en tanıdık yüzlerde bile kendini yabancı hissedersin.
Gidecek yerin olur ama varacak bir yüreğin yoktur.
Ve bazen öyle kaybolursun ki;
Bir selam, bir bakış, bir dua bile harita olur sana.
Bir şarkı, bir çocuk gülüşü ya da bir rüzgar…
Seni sen yapan kıyıya yeniden çıkarıverir ansızın.
Kayboldum...
Bir sokağın köşesinde değil,
Kendi içimin dönemeçlerinde.
Yol tabelaları vardı ama
Hiçbiri beni göstermiyordu.
Her adımda uzaklaştım kendimden,
Yaklaştım bir yabancıya.
Bir gün...
Bir cümle dokundu içime
“Sen hâlâ ordasın, sadece üstünü toz örtmüş.”
Ve ben o günden beri
Kendimi arıyorum,
Bir harita gibi taşıyorum gözlerimde hüznü...

Navigasyon bı ara hata verip çıkmaz bir köye girmisligim var kamyonla yolları çok dar kamyon çok büyük ve köyde insan yok o gün stresi bastırmaya ogrendigim gündü yolu buldum, ruhen ise aynı fotograftaki gibi sisli ama biliyorum bir gün o sis kalkacak inanıyorum...