Kalabalıklarda, içinde, zihninde, bu kocaman dünyada. Öylesine amaçsızca, sadece nefes alıp vermek için yaşadın mı? Kaybolmuş hissettin mi kendini? Yolunu bulmaya bile mecalinin olmadığı, nereye çıktığının bir önemi olmadığı o sokaklarda başıboş yürüdün mü?
Evet kayboldum 10 yıllık bir evlilik geçmişim var boşanma kararı aldığım zaman bu duyguyu çok yaşadım günlerce haftalarca düşündüm , çocuklarımla tek başıma yapabilirmiyim , hayata tutunabilir miyim diye kendimi kocaman bir boşlukta ne yapacağımı bilmeden ağlayarak çok yürüdüm yollarda hayatımda verdiğim en zor ama en doğru karar buydu çok şükür Rabbime 🙏 başardım ve çocuklarımla birlikte küçücük bir dünya kurdum kendime huzurlu mutlu bir dünya çok şükür çocuklarım yanımda kimseye muhtaç değilim bundan iyisi can sağlığı diyelim 🙏🙏
Allah’a şükürler olsun.🙏 o kadar birebir aynıyız ki. Ne yazsam az ne söylesem az kalır. Sadece seni çok iyi anladığımı bilmeni isterim. Sana kocaman yürekten sarılırım😍
Yagmurlu bir gündü. Toplantilarim'i gec bitirmistim.. Sevgili esim, son dönem mutsuzluk cikarip duruyordu.. eve gelmistim. Merhaba dedikten sonra cocuklarimi optum sonra onu opmek istedim izin vermedi. Konusmak istedigini söyledi. Peki dedim evimizin kutuphane katina onu davet ettim, Ve bana neler söylemek istedigini acik bir dilde söylemesini istedim. Artik sevgisi olmadigini ve bosanmak istedigini söyledi. Ilk önce eminmisin dedim. Evet dedi.. sesizlik icinde uzun bir süre düsündüm. Istedigi cevapta kaybolmustum. Halbuki mantik olarak evlenmistim.. ama onu sonradan sevmistim.
Peki Bosanalim o zaman valizini hazirla ailenin evine gidebilirsin dedim. Terretür etmeden ilk ucakla TR'ye gitti. ''Gece ucagi ile" Cocuklar ile kalmistim. Onun piskolojik sorunlari oldugunu ve bunun icin tedavi olmasini gerektigini söyledim. Aile terapisine katilabiliriz dedim.. hep itiraz etti. Ve O o gece gitti. Ben iki cocuk ile kaldim. Varlikli bir insandim.. ama o gittigi icin kaybolmadim, caresizlikten kaybolmustum haksizliktan.
Ve sabah 6'da uyanip müdürü ve sekreteri eve cagirtip, durumu izah ettim firma olarak her calisanimdan yardimlar gördüm. Cok iyi bir yatili dadi ile es buldum. Uc ay gibi sürede kendime geldim ve bosanmista oldum. Sunu anladim.. bir baba olarak hem islerimi takip edebildim.. hem cocuklarimi cok guzel egitimler aldirarak buyutum ve hala buyutuyorum.
Dalıp gitmelerim çoktur benim. Gülümserken ağladığım, koşarken durup sadece izlediğim ve konuşurken hiç durmadan sustuğum çok zaman oldu. Hissettirmediğimden herhalde, kimseler de sezmedi bu kaybımı. Uzaklığımı, sessizliğimi anlamadılar. Alıştım bende kendime, yalnızlığa. Başkasını kabul edemez hale geldim. Belki de o yüzden sessizliğe bu kadar bağlandım.
Zaman bu gibi hallerin ilacı, düzelirsin inşallah :D Zamanın içinde kendini bulamadığı halleri oluyor insanın. Bilmediğin bir sokak veya karşılaşmak istemediğin bir kalabalıkta bulabiliyor. Kendini bulduğunda o haller deniz kenarlarına çıkıyor mesela ve bir ohh çekip dünyayı sevilesi yer olarak görüyor tekrardan...
Fiziki olarak ilk metroya bindiğimde kaybolmuştum. İstanbul havalimanına metro ile gidip son duraktan sonra ne yapacağımı bilmeyerek :D Abimi arayıp durak bitti nasıl gelicem ben, uçağa binilmiyor herhalde demiştim :D :D
Her yeri kendi çabasıyla arayıp bulan ben için çok garip bir duyguydu. Bi an kalıyorsun öyle :D :D Sonradan bakınca insan metro da nasıl kaybolur diye çok güldük ama :D :D
Bazen üst üste birşeyler ters gittiğinde oluyor bir kaybolmuşluk hissi. Her insanda da oluyor bence insanız zaman zaman hassasiyet, depresiflik, amaçsızlik. Ben biraz da maneviyatın azalmasından kaynaklı olduğunu dusunuyorum. Maddi unsurlar bir yere kadar mutlu ediyor.
Çoook... Hala bulamadım ki kendimi. Etrafim hep kalabalık, ve kalabalıklar arası yalnızlık hissi çok yoğun , bulunduğun yere ait olmadığın hissi de beraberinde olunca...
Çanakkale gezisinde kaybolmuştum nasıl olduysa bı köy gibi bir yere gitmiştim. Grupça gitmiştik bir sürü otobüs vardı ama ben tek besima yanlış yola saptim heralde. Korku filmi gibi insanlar tullerin arkasından bakıyordu. Ben hızlı hızlı koşuyordum. Arada rüyama bile giriyor.
Evet cocukken otogarda kaybolmustum. Ayni babama benzeyen adama babaaa diyen gittigimde beni dilenci sanmisti allah versin allah versin demisti iyimi 🤦🤦🤦
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
