Geçmişi iyileştirmek mi, geleceği güzelleştirmek mi daha doğru?

Yazı çok güzel ama tek katılmadığım nokta "kötü bir geleceğin geçmişi oldular" kısmı. Öğrenilmiş çaresizlik aslında bizim süregelen kötü deneyimlerimiz sonucu bir yanılsamadır. Geçmiş ne kadar güzelliklerinin son buluşuyla veya kötü anılarıyla bizi hırpalasa da insan geleceğe olan umuduyla yeşerir. Bu umut boş yere duyulan umut değil şimdinin ilmek ilmek emeğiyle gelişir. Yoksa boşa edilen umut sadece işkenceyi uzatır.

Herkesin iyisiyle kötüsüyle geçirdiği bir geçmişi ve bazılarının merakla beklediği bazılarının endişeyle bazılarının umutla ve de bazılarının da hiç beklemediği bir geleceği vardır. Bazıları acılara tutunup geçmişte yaşar bazıları acılardan kaçıp hayallerinde gelecekte yaşar. Halbuki gelecek dediğimiz şey "an" ların birleşimi değil midir? Geçmişin yaraları ve mutluluklarıyla var olmuş seni, geleceğin hayalleriyle ve umutlarıyla kaynatıp annemizin yaptığı o en sevdiğimiz sıcak çorba gibi anlarımızda içmek ve bir oh çekmek geleceğe attığımız en güzel adım oluveriyor. Güzelleşen anlarımız hatrına geleceğimiz de güzelleşiyor. O zaman yapmamız gereken hep "an" da kalmak oluyor..

Geçmişimde neredeyse açık yara yok olanlarıda öyleli kabul ettim 🙃

Gelecekte belirsiz 😀

Ben andayım, anı güzelleştiriyorum anın tadını çıkarıyorum 😇