Acısı çok olanın gülüşü güzel olurmuş, gülüşünüz güzel mi?

Bazı gülüşler hafiftir,
rüzgârda savrulan bir yaprak kadar kararsız.
Ama bazıları vardır ki…
kök salmıştır derine.
O gülüşlerin içinde sessizlik vardır,
acı vardır, suskun kalmış onca kelime,
yarım bırakılmış dualar vardır.

Onlar yüksek sesle gülmezler.
Ama güldüklerinde bir şey değişir havada.
Çünkü o gülüş,
bir savaşın galibiyet fotoğrafı değildir;
hala savaşırken kendine moral veren bir askerin bakışıdır.

Çünkü acısı çok olan,
gülmeyi öğrendiğinde artık rol yapmaz.
O gülüş bir seçimdir.
Yıkılmamaya karar vermiş bir ruhun selamıdır.