Tükenmişlik yaşıyorum diye benden herkes uzaklaşıyor. Kendimi nasıl düzeltebilirim?

Durmadan bi "güç pompalama" hali var, özellikle kadınlara karşı. Hem piremses peri hem zeyna olalım istiyorlar. Dimdik ayakta, güç tanrıçası olarak boy göstermemiz lazım. Hele bir de anne olduysak eyvahlar olsun 😬 asla yorulma lüksümüz yok. Demir gibi duracağız. Yorulamaz, üzülemez, yıkılamaz, sarsılamaz, hatta ağlayamayız bile. En büyük mevzularda bile "iyi olmak zorundasın bak çocuğun var" deniliyor kadınlara. Halbuki her duyguya yer açacak gücümüz var. Her duyguyu doyasıya yaşamamıza müsaade etseler daha çabuk iyileşeceğiz belki ama hiç fırsat olmuyor ki... Bazen kimin nesi olduğumuzu unutup sadece 5 yaşında bir kız çocuğu olup ağlasak geçecek belki her şey. Güç pompalayanlar değil, "gücünün yetmediği yerde ben buradayım" diyenler lazım🤞🏻Dostlarınıza bunları hatırlayarak yaklaşın yorulduklarında. Onlar da biliyor ne olduklarını, kim olduklarını ve nerede ne kadar devrilebileceklerini ama "buraya düşersen ben senin için minder attım, korkma" diyen olmazsanız, kusura bakmayın canımsılar siz çok da dost değilsiniz demektir :)) Bakın minder olun demiyorum. Ufak bi kırlent de iş görür 😉 insanız yahu elbette yorulup tükene biliriz bundan kime ne? Yeteri kadar dik durduysam müsadenizle ben biraz çömeliyorum... Yoruldum.