Karakter dediğimiz şey bazen en sessiz anlarda belli olur; haksızlığa uğradığında susmak mı erdemdir, yoksa haklılığını incitmeden savunmak mı? İnsan, en çok kendini tutabildiğinde mi güçlüdür, yoksa kalıp ne hissettiğini söyleyebildiğinde mi? Peki sence; karakter, sessizlikte mi, yoksa cesurca konuştuğunda mı daha çok kendini belli eder?
Güç, susup gitmekte mi saklıdır, yoksa kalıp yüreğini ortaya koymakta mı?
Benim için kalıp yüreğini ortaya koymakta. Tutup gitmek kaçmaktır ama kalıp bir şeyler için çabalamak savaşmaktır. Bence benim hayatımda veya başkalarının hayatında kaçıp gidenin yeri olmaması lazım. Bir şeyleri kazanmak için savaşmak şart.
Duruma göre değişiyor. Bazen susup gidersin nefes almak için, Bazen kalıp yüreğini ortaya koyarsın doğruluk için... söylediğin her şey güçlü bir hafıza... Derinliklerini bilmiyorsun. Duyduğun sadece kendi gördüğün. Görüntü bir silindirden ibaret. Doğruluk payı yok. Seni suçluyorlar çünkü ordasın... Seni orada gördüler çünkü nefes almak için başka yer yoktu Seni suçluyorlar çünkü bir kelebeğin sessiz yuvası gibi sadece bir görüntüden ibaretsin ötesi yok o yuvayı kırarsam sesini çıkaramaz. Sana güvenmiyorlar çünkü seni sessiz pelerin gördüler Sen bir tırtıl, o bir baykuş Seni izliyor Gözleri sende sanki ortamda yiyecek hayvan arıyor... O sadece bir haksızlık O sadece bir ekmek parası O sadece bozuk bir gözlemci Aslını yansıtmıyor O sadece bir dürbün gördüğü yere kadar görüyor gerisi yok İçini bilmiyor O sadece dışından gördüğü kadarıyla ilgileniyor Gerisi testere... O bu meseleyi sana açıp senin halletmeni dışardan mesele bir sıkıntı gibi durduğunu söylemez başkalarına anlatır haksızlığa uğratır Seni. Dayanabiliyorsan susarsın dayanamıyorsan konuşursun. Konuşmak en mantıklısı çünkü sonuç çıkmaza çıkacak geri döndüremiceksin çünkü inanacaklar... Uzar gider çünkü hiçbiri aramızda kalsın demez. Bu muhabbet sardı baya bas gaza devam et çıkmaza sürerse ahirette doğruyu yanlışı buluruz kim haklı kim haksız buluruz çünkü olay artık çözülemeyecek raddeye geldi inandın ve sardı... Bu kafadaysan zaten varlığın yokluğunla bir... Karakterini düzelt bu kafayı değiştir...
Olaya ve Duruma göre değişir. bazen Susup gitmek en büyük güç ve erdemliktir bazen de, yüreğine ortaya koymak en büyük cesaret ve olgunluktur. yani olaylara ve durumlara karşı değişiklik gösterir
Güç kalıp yüreğini ortaya koymaktır. Susup gitmekse bir nevi kaçmaktır bence. Yüreğinle savaşırsan her şey yolunda gitmese bile “denedim” diyebileceğin bir onurun olur.
Bence güç, ait olduğu yer ve zamana göre anlam kazanır. Bazı durumlarda sessiz kalmak, duygularını kontrol edebilmek harika bir erdemdir çünkü bu, öfkenin seni yönetmesine izin vermemeyi içerir. Ama bir başka durumda, seni inciten bir şey karşısında durup haklılığını ifade etmek de cesaretin ve kendine duyduğun saygının göstergesi olur. Karakter ise her iki durumda da kendini gösterir; önemli olan, hangi yolu seçtiysen ona saygı duymandır. 🌟
Güç susup gitmekteyse… demek ki ben gürültülü bir bilgeyim. Kalıyorum, çünkü gitmek ağır geliyor susamıyorum, çünkü içimdeki filozof stand-up yapıyor.😔