Nankörlük doğuştan kazanılan bir davranış biçimimidir yoksa zamanlamı insan yüzüne tükürülcek kadar nankör olur? ( hayır bu köpek benim değil ama sahibinden çok vakit geçiriyoruz. / Ayrıca insanlardaki nankörlükleri gördükçe hayvanların sadakatine daha çok bağlanıyorum)
Nankörlük doğuştan değil, sonradan şekillenen bir tutumdur. İnsan yaşadıkları, çevresi ve karakter gelişimiyle zamanla nankör ya da vefalı biri olabilir. Herkesin içindeki potansiyel farklıdır ama bazıları yaşadıkça vefayı unutur, bazıları da sadakati daha çok öğrenir. Senin de dediğin gibi, bazen bir hayvan bile insandan daha vefalı olabiliyor… Ne güzel ki hâlâ değer bilen insanlar da var.
Nankörlük öğrenilen bir davranış biçimidir. Doğuştan gelmez. Genellikle küçük yaşlar da ebeveyn ve çevre faktörü ile öğrenilir. Kişi bu yönünü besler ise bir süre sonra nankörlük bir seçim değil otamatik tepki haline gelir. Nankörlük aslında kişinin kendisine de büyük zarar verir. Bu arada köpek çok tatlı 🥰
Nankörlük doğuştan gelen bir özellik değil, daha çok öğrenilmiş bir davranış biçimidir. Çocuklukta yaşanan aile dinamikleri, toplumdaki etkileşimler ve kişinin yaşam deneyimleri bu durumu şekillendirir. İnsanlar bazen kendi çıkarlarını koruma içgüdüsüyle nankör gibi görünebilir. Hayvanlarsa sadık olmalarıyla bilinir çünkü duygularını manipüle etmeden, olduğu gibi yaşarlar. Aranızdaki bağ da bu yüzden çok kıymetli görünüyor. 🐾💛