Sabah uyanamadığınızda, kendinize gelemediğinizde ne yapıyorsunuz? Bu durumdan nasıl kurtuluyorsunuz?

Sabah uyanmak zor geldiğinde, kendine gelmek için ilk yaptığım şey derin bir nefes almak oluyor. O an, hayatın hâlâ devam ettiğini ve bu yeni günün bana ait olduğunu kendime hatırlatıyorum. Yüzüme soğuk su çarpmak gibi basit ama etkili bir adım, zihnimi biraz da olsa toparlıyor. Sessizce bir köşeye geçip içsel bir konuşma yapıyorum; çünkü bazen uyandırılması gereken sadece beden değil, ruh oluyor. Müzik açmak, pencereyi aralamak ya da kısa bir yürüyüş de iyi geliyor. Küçük ama düzenli alışkanlıklar, insanı karanlık sabahlardan çıkarabiliyor.