Nefret, acı ve de aşk; siz hangisi ile imtihan oldunuz?

Zorla güzelliği de oldurdular. Sevgi bir çok kılıfa uyarlanmış masum görünme sanatıydı yeryüzünde artık. Oysa gökyüzünden yere; insana uğramadan önce ne kadar güzellerdi tüm duygular. Bedene endekslenen tüm duygular çürümeye yüz tutmuş anılara dönüşmeye mahkumdur. Nefreti, öfkeyi, acıyı yadırgamazken beden; sevgiyi ve aşkı tanıyamadı, fakat güzelliğine karşı koymak istemedi ve onlara da sahip olmak istedi. Fakat ait oldukları yer ruhtu. Çünkü nefret ve acı inmişken yeryüzüne göğün ikinci katmanından, aşk ve sevgi direk var olmuştur ruhun içerisinde hiç inmeden ve aslında hep oradayken. Göğe ait olanı, yere ait olana muhtaç bıraktılar. Hesapta olmayan reaksiyonlar silsilesi.