Şu hayata dair pratik bilgilerini her ortamda paylaşır mısın sadece kendine mi saklarsın?

Hayata dair edindiğim pratik bilgileri öyle her ortamda rastgele paylaşmam. Çünkü herkesin o bilgiyi kaldıracak, kıymetini bilecek ya da gerçekten uygulamaya niyeti olacak bir ruh hâlinde olduğunu düşünmem. Benim için bir bilgiyi paylaşmak, sadece "bak ben bunu biliyorum" demek değil. Gerçekten birine faydası dokunsun, bir derdine çözüm olsun isterim. Ama ne yazık ki herkes o kadar açık ya da hazır olmuyor.

Biri gerçekten dinlemeye gönüllüyse, soruyorsa, yüzünden samimiyet akıyorsa, işte o zaman içimde ne varsa paylaşırım. Yaşanmışlıkları, denenmiş yolları, yapılan hatalardan çıkarılan dersleri... Çünkü bilgi, paylaştıkça çoğalır ama doğru kişiye verildiğinde gerçekten değerlenir.

Mesela biri gelip bana, "Hayatta çok zorlandım, toparlanamıyorum" dese, ona kendi iniş çıkışlarımı, nasıl ayağa kalktığımı, hangi küçük adımların büyük değişimler getirdiğini tüm içtenliğimle anlatırım. Ama karşımdaki sadece laf olsun diye dinliyorsa, ya da yargılamak için soruyorsa, susarım. Çünkü bilgi bir emanettir; layık olana verilmelidir. Anlayacak insan varsa, neden saklayayım ki?