Sözünde durmayan biriyle mesafeyi korumak sence kırgınlık mı, Yoksa kendini korumak mı?

Sözünde durmayan biriyle mesafeyi korumak bence öncelikle kendini korumaktır çünkü sürekli güveni zedelenen insan, zarar görmemek için sınırlar çizer; ama bu sınır koyma hali çoğu zaman kırgınlıktan da beslenir, yani aslında kırgınlık ve kendini koruma birbirine bağlıdır.

Kesinlikle kendini korumak gerekir. Sözünde durmayan biriyle mesafeyi korumak kırgınlık değil, sağlıklı bir sınır çizme davranışıdır. Çünkü bir insan verdiği sözleri tutmuyorsa, bu sadece bir unutkanlık değil; karşındakine duyulan saygının, güvenin ve sorumluluk bilincinin eksik olduğuna işarettir. İnsan güvenemediği birine nasıl yaslanabilir? Güven, ilişkilerin temelidir ve bir kez kırıldığında kolay kolay tamir olmaz.

Ben de hayatımda birkaç kez bu tarz insanlarla karşılaştım. Söz verip gelmeyenler, yardım edeceğim deyip ortadan kaybolanlar… Başta “bir seferliktir” diyorsun ama tekrarlandıkça fark ediyorsun Sorun sende değil, onlarda. İşte o noktada mesafe koymak şart oluyor. Çünkü onların sorumsuzluğu seni tüketmeye başlıyor.

Bence söz vermek g.. vermek gibidir. Abartı gibi durabilir ama değil. Ağzından çıkan her söz, senin karakterini temsil eder. Boş vaatler, sahte umutlar yerine netlik, dürüstlük daha değerlidir.

Bu yüzden böyle insanlara “belki düzelir” diyerek tahammül etmek yerine, “ben buna layık değilim” diyerek uzaklaşmak gerekir. Bu bir kırgınlık değil, öz saygının ta kendisidir.

Zaman kaybı.
Çünkü sözünde durmayana insan demem ki.
Kalitesizleri hayatından çıkar ki , kalitelilere yer açılsın.
Tabi bunu ancak insan olan anlayabilir ve fark edebilir.
Şahsıma ait bir cümle ile son veriyim sorunuza;
“Bakmak , görmek demek değildir.”