Tükenmişlik hissediyor musunuz?

Ruhum, kırık bir kanat gibi çırpınıyor gökyüzünün uçsuz bucaksız maviliğinde, yorulmuşluğun gri tonları her yanı sarmışken. Düşlerim, solmuş çiçekler gibi dökülüyor avuçlarımdan, umudun yeşili bile kurumuşken dallarında. Sessiz bir çığlık boğuluyor içimde, varoluşun anlamını sorgularken tükenmişliğin girdabında.

Evet, zaman zaman herkesin içine düşebileceği bir şey tükenmişlik; zihnin ve bedenin sürekli zorlandığında, motivasyonun azalır, her şey ağır gelir. Önemli olan bu hissi fark edip, kendine dinlenme, sınır koyma ve yenilenme şansı vermek; bazen küçük molalar bile hayatı geri getirir. Sen de böyle hissediyorsan, bunu küçümseme, dinlenmeye izin ver kendine.