Bilinçaltınızın size bir mesajı olsaydı, ne olurdu?

Hep güçlü durmaya çalıştın ya hani… işte tam orada unuttun kendini. Geceleri kimse bilmeden sessizce ağladığın, gülümseyip içinden yıkıldığın o anlar var ya, onları sen bile bastırdın. Bilinçaltın usulca fısıldardı sana; seni en çok senin sevmen gerekirdi, en önce senin anlaman. Çünkü ne zaman birini kalbinden çok sevdin, hep sen eksildin. Ama hâlâ içindeki o saf sevgiye sahip çıkabiliyorsan, bu senin ne kadar kıymetli biri olduğunu gösterir. Kendini harcamadan da sevebilirsin, bazen sadece durmak bile kendine verilen en büyük aşk olur.