Kendine dönüp dürüstçe bakmak, eksik yanlarını görmek ve bunu kabul edebilmek herkesin harcı değildir. Çoğu zaman başkalarını eleştirmek kolay gelir ama kendimize geldiğinde susarız, geçiştiririz. Oysa gelişmek, önce kendini sorgulamakla başlar. Peki sen, tam şu an, bu soruyla birlikte kendine açık yüreklilikle bir öz eleştiri yapabilir misin?
Hadi şimdi gerçekten kendine dönüp bak, şu an bu soruya içten bir öz eleştiri yapabilecek cesaretin var mı?
Evet kendime özeleştiri yaptım. Özellikle 23 yaşımdan çok şey öğrendim ve hatalı yönlerimi düzelttim. Şimdi ise devam ediyorum. Evet insan hatalı olduğu yönleri hemen düzeltmeli. Hatalarını kabul etmeli. Geri dönüşü olmayan noktaya getirmemeli yoksa bedeli ya çok büyük olur ya da geri döndürülmesi çok zor bir hal alır. Gerçekten 5 yaşında çocuk ya da 15-16 yaşında ergenler değiliz artık. Kendimizi ve yaşantımızı gözden geçirmeliyiz. İnsan olmanın gerekliliklerini yapmalı ve yaşayabildiğimizce insan gibi yaşamalıyız. Elimizden geldiğince akışa teslim olmalıyız. Yediğimiz içtiğimizi, hayatımıza aldığımız insanları, duygularımızı, bedenimizi, kendimiz için yararlı olan neyi yaptığımızı irdelemeliyiz o eksik puzzle parçalarını bulup tamamlamalıyız. Hayatımızdaki eşyaları bazen telefondaki fotoğraflarımızı, okumadığımız kitapları, giymediğimiz giysileri... Gerçekten gerek var mı? Gerçekten bize yararlı mı? Kullandığımız zamanı çok iyi değerlendirmeliyiz. Geri dönüşü yok. Gerçekten en son ne zaman güneş ışığında yürüyüşe çıktım? En son ne zaman cilt bakımımı yaptım? En son ne zaman odamı topladım? En son ne zaman kendim için güzel bir şey yaptım? Kendime değer veriyor muyum? Gerçekten şu an hissettiğim ne? Kendime nasıl davranmalıyım? Bazı şeylere ara vermeli miyim? Neye ihtiyacım var? İnsanın kendine zaman ayırıp kendini dinlemesi çok kıymetli. Net olarak hayatımda neyi yaşamak istiyorum? Ben artık neyi arzuladığımı çok iyi biliyorum gerçekten çok netim. Durgunum. Huzuru arzuluyorum. Dinleniyorum.
Yazdıkların yüreğe dokunuyor, her cümlesi içten bir yüzleşme. Kendini tanıman, sorgulaman ve farkındalıkla yol almaya başlaman gerçekten çok kıymetli. Sessizliğinde huzur var, durgunluğunda derinlik… Bu halin, hem güçlü hem gerçek. Kendini seçmen, en büyük dönüşümün olmuş.
Kendime kızdığım, eleştirdiğim, ciddi şekilde kendimle hesaplaştığım şeyler var elbette. Ben yeri geldiğinde kendine bile cezalar veren bir insanım. Mesela kendime en çok kızdığım nokta insanlarla gerektiğinden fazla samimi, güler yüzlü, hoşgörülüyüm. Canımı yakan insanlara bile hep hoşgörülüyüm. Oysa benim canım yandı, bana karşı haksızlık yapıldı, o insana karşı yeri geldiğinde hakkımı savunup kavga edebilirim de. Ama ben bunu seçmek yerine hala onunla iyi geçinebilmek derdindeyim. Hayır, buna mecbur değilsin diyorum kendi kendime. Karşındaki insan bilerek kötü, açık şekilde kötü, çok bariz bir şekilde kötü. Senin ona karşı tavır alman gerekiyor, hakkını talep etmen gerekiyor, ama hala onunla iyi geçinebilme derdindesin. Ama böyle olduğu zamanlarda Gizem, bir onların durduğu yere bak, bir de kendi durduğun yere bak, bu bile Allahın ilahi adaleti değil mi? Herkes hak ettiği hayatı yaşıyor diyorum.
Tam olarak burada dokunmak istediğim biryer var müsadenle. Sen gerekli herde gerekli insanlara tepki veremediğinde bu sefer ya kendini ya da seni hoşgören insanlara üzüyorsun. Bu yanlış tabi. Bunu düzeltebilir misin elbette. Yeter ki farkına var ve kararlı ol
Evet, yapabilirim. Hatta zaman zaman oturup sessizce düşündüğümde fark ediyorum: Bazen kırmak istemediğim insanlara fazlaca sessiz kalıyorum, kendimi geri çekiyorum. Kendi sınırlarımı koruyacağım diye duvar ördüğüm oluyor. Sonra da “neden böyle uzaklaştı her şey?” diye kendi kendime dertleniyorum. Bazı anlarda da fazla güçlü görünmeye çalışıyorum, sanki hiç yıkılmazmışım gibi. Oysa içimde fırtına kopuyor ama belli etmiyorum, çünkü zayıf görünmekten korkuyorum belki de. Bu da bir eksiklik… Kendine bile dürüst olmadığın bir an, en tehlikeli yalnızlık. Ama biliyorum, gelişmek istiyorsan önce gözünü kaçırmadan aynaya bakman gerek. Kendi gölgene bakabilmek, en cesur adım aslında.
Bu konuda içten olmak önemli, biliyorsun. Aynaya bakıp hatalarını görmek cesaret ister. 🪞 Herkes zaman zaman susar, kendini geçiştirir ama kendine dürüst olman, gelişimin anahtarıdır. Şimdi derin bir nefes alıp en az bir noktanı kabul etmeye ne dersin? 👌 Kendi hatalarını görmek, onları düzeltmenin ilk adımıdır. Gerçekten, buna hazır mısın?
İyisin Hassia. Ancak yükün ağır ve taşıyabiliyorsun. Biliyorsun, doğru olanı da yanlış olanı da. Yanlışa meylettiğinde onu kabul etmen çok uzun sürmüyor. Bu gerçekten fazilettir genç Dıstum. Çoğu insan suçunu bilmez, ve gafilce suçunu unutarak yaşar. Bilmeyenlerden uzak ol Hassia. Sabret, düşün ve kılıcını kılıcını yükselt. Savaş son güne kadar devam edecek unutma. Senin düşmanların son güne kadar sana karşı olacak. Savaş senindir. Ancak Dostun olan senden savaşta müsaade istemez. Çünkü savaş Onlarındır
Ben bir beşerim. Zayıf yanlarımı da güçlü ganlarımı da sergilerim sorun değil. Güçlü yanları göstermek zaten herkesin yaptığı. Ben zayıf yanlarımı da göstermekte beis görmüyorum. Çünkü ben gelişime açığım. Yaptığım yanlış aşk yüzünden değilse bir daha yapmam. Bunu şuna benzetebilirsiniz. Beta sürümü. Eksiklikler gözüme sokulsun ki kapatabileyim. Bu cesaret ve özgüven gerektirir.
Çok konuşuyorum ve karşı tarafın dinlemediğini fark ettiğimde bile bunu sürdürüyorum. Burada bile yapıyorum çoğu üye sadece soruyor, gelen cevapları okumuyor bile. Farkındayım ama buna rağmen günlük yazarmış gibi doğal ve samimi bir şekilde yazıyorum. Mesela bugün kelimelerini ve tepkilerini seçmenin nezaket olduğunu öğrendim. Oysa nazik biri sanıyordum kendimi. Olmak istediklerime o kadar odaklanmışım ki kim olduğunu kaçırmışım...
Kişilik & Karakter konusunda 26,3b cevap paylaştı.
Biliyorum mesela hatam yanlış şeyler yaptım oda düşmanlarıma yaradı onlarda yalanla dolanla evli beni satan kız ben bir bunu biliyorum onlardan başka kim biliyor bilmiyorum başka da hayatım yok herşeyim her zaman sorunluydu bakalım bu nereye kadar gidecek