Kadınlar, erkeklere kıyasla bilmedikleri konularda daha mı kesin yargılarda bulunma eğilimi içinde sizce?

Bütünüyle olmasa da, kadınların büyük ekseriyeti yargı ve hükümlerini zanniyat ve fareziyat üzerine inşa ederek bir düşünme gerçekleştirir.

Bunun neticesi ise aklî bir yagı gibi görünsede hakikatte hissî bir hüküm vermiş olur.

Meselâ kadınlarda bir mesele hakkında bir hükme varmak için yaşanan olayları bir ölçü birimi yaparak akıl yürütüyor ve nihayetinde akıl o hükmün yanlış olduğunu tasdik ediyorsa, ve kalbi buna karşı çıkıp kabul etmiyor ve kabûle yanaşmıyorsa onun kör hissiyatı aklının yanlış kabul ettiği bir hükmü cezmen reddeder, ve daimâ kör, akılsız ve mantıksız olan kalbini ve hissiyatını mutlak bir hâkim kabul eder, ve buna istinaden de çok büyük zulme sebebiyet verir.

Hem kadın bunun harika bir meziyet olduğunu kabul eder.

Kadın milletleri genel meseleler hakkında aklî ve yanlız akıl ile görünen bilgileri, verileri ve delilleri referans alarak hüküm vermezler.

Yâni aklın tasdik ettiğinini değil, kalbin tasdik ettiği inancı esas tutarlar.

Meselâ kadınların büyük çoğunluğu, beş duyusunun gördüğü herşeyi kabul ederler, çünkü beş duyuyla gördüğü şeyler dış dünyada var olan bir gerçektir.

Fakat aklın gördüğü şerleri ise reddederler, çünkü akıl mânevî bir âlettir ve bütün hakikati gören mânevî göz odur.

Bunu bir teşbîh ile akla yakınlaştırmak gerekirse eğer.

Meselâ kadın, sabah güneşin doğu taraftan doğduğunu ve akşam batı taraftan battığını ve dünyanın sâbit durduğunu görür ve der ki evet güneş şuradan doğuyor, buradan batıyor öyle ise bu hem gerçektir hemde hakîkattir.

Ona desen, yahu işin aslı öyle değil, güneş sâbit yerinde duyuyor, dünya güneşin etrafında ki yörüngeside saate şu kadar hızla gidiyor, ve kendi ekseni etrafında şu kadar hızda dönüyor.

Ben onu anlamam, orası benim gözlemleyemediğim bir alandır, sen benimle dalga mı geçiyorsun, bak işte ben beş duyumla gördüğüm şeyi inkar mı edeyim der ve hükmünü verir...

“Kalbe ve zihne gelen vesvese ve vehmiyatı, cehil hakîkat kabul eder. İlim ise onun vehim ve vesvese olduğunu tesbit edip cezmen reddeder.”