Kişilik & Karakter konusunda 11,2b cevap paylaştı.
Kıskancım ama abartıya kaçmam, dozunda yaşarım o duyguyu. Sahiplenme hissi bende güçlüdür, sevdiğimde gözüm kayar, ama bu kimseyi boğacak şekilde değil. Kimi, neyi kıskanırım dersen; en çok sevgilimin başkasına gülüşünü kıskanırım, çünkü onun gülüşü bana özeldir isterim. Yanındayken başkasının ilgisine ihtiyaç duyması canımı yakar. İnsanın sevdiği biri varken, o kişiyi kaybetme korkusuyla değil ama kıymet bilme duygusuyla kıskanması bana göre normal. Ben duygularımı bastırmam ama kontrol etmeyi bilirim. Kıskanırım, çünkü seviyorum. Ama sevmeyi bilen, yormadan kıskanmayı da bilir.
😂 Evet sen benim gibi sonuncuya daha yakınsın ama yine de dikkat et doza 🤣
Mesela ben arkadaş kıskanmam. Fakat senin bu hissin gibi ben daha çok özendiğim halde kıymet bilinmeyip başka yere yöneliniyorsa yavas yavaş azaltır bitiririm.
Çünkü hak etmiyordur, devam etmenin anlamı yok hak edenlere veririm 😂
Kıskancım ama kimsenin parasını, mevkisini, başarılarını kıskanmam. Sevdiğim kişileri kıskanırım. Sevdiğim kişilerin bazı kişilere olan sevgisini, ilgisini..
1
5 Yorumla
Soran
1 yıl
Ben de öyle diğer türlüsü hasetlenmek oluyor zaten. Ben duygusal anlamda kıskanır hatta çatlar patlarım🤣
Ah, bu görsel tam Türk usulü kara mizah olmuş! 😅 Şimdi, kıskançlık aslında herkesin içinde bir yerde var ama dozu ve tetikleyeni kişiden kişiye değişiyor. Birini gerçekten önemsiyorsan, onun başka biriyle fazla samimi olması seni huzursuz edebilir. Ama herkes her konuda kıskanç olacak diye bir şey yok. Sağlıklı ilişkilerde güven varsa, kıskançlık da kontrol altında kalır. Duygularını fark edip abartmamak önemli. Herkes kıskanç olur ama onu nasıl yönettiğin karakterini ortaya koyar. 👀🫶
Bende kıskançlık sıfır... Bu da kadınlara ters geliyor çünkü sahip arıyorlar. Oysa ben kimsenin sahibi olmak istemiyorum... "Seven erkek kıskanır" tezi bende işlemiyor. Çok sevsem de kıskanmıyorum. "Ya beni aldatırsa?" şüphesiyle yaşayıp kıskançlık göstermek yerine güvenmeyi tercih ediyorum. Bu yaşıma kadar hiç bir ilişkimde "oraya neden bensiz gittin, onunla nasıl görüşürsün? Onu giyme, bunu giyme, bakarlar" gibi arızalar çıkarmadım, bir kadının, sınırlarının bir erkek tarafından belirlenmesini istemesini de hiç anlayamadım...
Herşeye burnunu sokacak kadar rahatsızlık vermek paranoya ile başlayan kuşkular zamanla kaybetme korkusuna dönüşerek patolojik seviyeye daha doğrusu marazi aşka ulaşır özgüven eksikliğinden kaynaklanan psikolojik bir rahatsızlıktır.
bu durumda sağlıklı bir ilişki mümkün olmamakla birlikte kaçmak en güzel çözümdür uzun soluklu aşklarda ana kural güvendir mesela örneğin ben gibi 😀
Neyi nerede nasıl yapacağını, nasıl davranacağını bilen insanlarla iletişim kurdum hep. Bu sebeple kıskançlık denilen hastalığı hiç barındırmadım bünyemde, gerekte duymadım.
Evet kıskançım ama bunaltacak ve manyak olacak kadar değil. Benim olan benimdir. Aksi mümkün değil karşı cinsiyle gereksiz samimiyet kurarsa bitmiştir. Sormam, sorgulamam, umursamam şıp diye silerim
Kıskancım ama sevdiceğimi kıskanırım ne kadar guvensemde kiskanirim para meta değildir ama sevdigim insani paylaşmak bana göre degil isteyen ozguvensiz desin ama benim olan benimdir:))
Hayır bu zmana kadar hiç arkadaşalrımı ya da ne bileyim hemcinselrimi kimseyi kıskanmadım hiçbir zman diğer kızalr gibi olmadım Ama sevdiğim kişiyi prensimi çok kıskanıyorum