Pes etmeyi düşündüğünüzde sizi engelleyen neden/ler ne?

Pes etmeyi düşündüğüm anlar oldu, hem de öyle sıradan değil, gerçekten içimdeki her şeyin sustuğu zamanlar… Ama ne zaman bıraksam kendimi o boşluğa, içimden bir ses hep şöyle dedi: Bu kadar dayanmışken şimdi bırakmak olmaz. Beni tutan şey, belki bir söz, belki annemin yüzü, belki de bir gün gerçekten huzuru bulma umudu… Ama en çok da kendime verdiğim söz engelledi beni. Çünkü bir yerden sonra pes etmek, sadece hayattan değil, kendi içindeki savaşçıdan da vazgeçmek gibi. Ve ben her şeyden vazgeçsem bile, kendime sırt çevirmeyi hiç göze alamadım.