Hayatta her zaman elimdekilerin kıymetini bilerek yaşamayı ve şükretmeyi kendime öncelik edindim bundan dolayı Aslında pes etmeyi düşündüğüm zaman hep benden daha kötü durumda olan insanları düşünerek kendimi adapte ettim
Kişilik & Karakter konusunda 11,1b cevap paylaştı.
Pes etmeyi düşündüğüm anlar oldu, hem de öyle sıradan değil, gerçekten içimdeki her şeyin sustuğu zamanlar… Ama ne zaman bıraksam kendimi o boşluğa, içimden bir ses hep şöyle dedi: Bu kadar dayanmışken şimdi bırakmak olmaz. Beni tutan şey, belki bir söz, belki annemin yüzü, belki de bir gün gerçekten huzuru bulma umudu… Ama en çok da kendime verdiğim söz engelledi beni. Çünkü bir yerden sonra pes etmek, sadece hayattan değil, kendi içindeki savaşçıdan da vazgeçmek gibi. Ve ben her şeyden vazgeçsem bile, kendime sırt çevirmeyi hiç göze alamadım.
Pes etmeyi düşündüğümde çoğu zaman aklıma, tam da senin o boğanın azmi geliyor. 🙈 O kadar kişi birleşmiş, yine de pes etmiyor, boğa bildiğini okuyor! Ben de “Eee, bu kadar insan bile seni durduramıyorsa, bana ne oluyor?” diye kendime kızıyorum. 😊 Bazen sadece inat ve mizah ayakta tutuyor, nefes almak gibi. Biraz da inat olsun, kimseye yar etmem diyorum! 💪