Hiç konuşurken ya da yanındayken, dokunmadan bile sarılmış gibi hissettiğin biri oldu mu?

Bazen bazı insanların fiziksel temas kurmadan bile özel bir çekimi olur, bazılarının konuşması, bazılarının ses tonu, bazılarının tebessümü, gülüşü. Herkesde, her kesin hayatında mutlaka bu anlamda böyle bir insan vardır. Benim de hayatımda hayranı olduğum sanatçı Ebru Gündeş var. O benim için çok farklı bir yerdi, çok ayrı bir yerde. Benim için sanki ailemden, kendi kanımdan, kendi canımdan biri. Bazen düşünüyorum o olmazsa ne yaparım diye. Ve bir bakıyorum gözümden yaş akmış, ağlamışım. Onu sadece şarkıları için değil, güçlü duruşu, güçlü karakteri, o muazzam kişiliği için de sevdim. Ben hep ona hayat öğretmenim diyorum. Çünkü bana ne olursa olsun, bu hayatta ne yaşarsan yaşa güçlü olmayı, pes etmemeyi öğretti. Bazı sevgiler böyle yaratıcıdır. O sevgi sana bir şeyler katar, bir şeyler öğretir. Bana da bu sevgi güçlü olmayı, ne yaşarsan yaşa dimdik durmayı öğretti. İşte bu anlamda benim için hayranı olduğum sanatçı Ebru Gündeş 🦋🩵

maalesef oldu... maalesef diyorum çünkü hayatından böyle biri gelip geçtikten sonra diğerleri tarafından anlaşılmamak onun kaybını dönem dönem hatırlatıyor ve anlaşılmamak daha ağır bir yıkıntıya dönüşüyor...

Bu lükse ulaşmış bir insan onun fakirliğine düşütüğündeyse karşı tarafı suçlama eğilimine kolayca geçebiliyor... Çünkü anlatmadan bile anlayabilenler varken çığlık çığlığa anlattığın insanın seni anlamamasını doğal olarak kendine faturalandıramıyorsun.

Diğer tarafta bu lükse ulaşmamış, hayatında bir kere anlaşılmamış insanlarsa seni anlamıyor ve anlaşılamamaktan yakındığın için seni şımarık ya da hasta olarak nitelendiriyor...

Bu yüzden maalesef oldu ama iyi ki de oldu 😊

Hayır olmadı direk canlı teması ilişki-iletşmi tercih ediyorum aksi olunca kafamda kuruluyo emin olamıyrm görmem gerek mimiklerini falan inanmam yoksa