İnsanın Ne Zaman Kadri Kıymeti Bilinir? Ne Zaman Kıymetsiz Değersiz Sayılır? Kıymetli İnsan Nasıl Olunur?

Hayatta bazen öyle şeyler yaşanır ki, en yakınımızdan gelir en kötü söz, en ağır davranış. Üzülürüz, inciniriz, kırılırız… “Ailem bu benim” dediklerimiz yaralayabilir bizi.
Ama hayat dediğin şey de öyle tek pencereden bakılacak bir şey değil. Bir sürü pencere var. Önemli olan, sen hangisinden bakmayı tercih edip seçeceksin?

Bazen biri çıkar karşına, der ki: “Ya sen bu hayat hakkında ne biliyorsun? Ne yaşadın bugüne kadar? Ne tattın? Ne gördün? Ne hissettin? Ne kadar iyi biliyorsun ki?”
İşte o zaman, yaşadığımız acılar, sıkıntılar devreye giriyor. Onlar bize öğreten, bizi büyüten, olgunlaştıran şeyler. Ben hayatı öyle sadece kitap okuyarak öğrenmedim. “Ulan” ben hayatın en dibinden en tepesine kadar çıkarken İyiyi de iyisini de gördüm, kötüyü de. Acıyı da hissettim, sevinci de. Sessizce ağladım da günüme , umutla sevindim de oldu yarınıma. Bazen çok utandığım da oldu, bazen çok pişman oldum. Ama yine de “insanlık bende kalsın” deyi bildim, affettim "hırt". Yaşanı olamayan en zorlarına bile direndim "dana". Ben böyle derinden öğrendim herşeyin eğrsini doğruları. Tamam mı "sığır" deme hakkmızın olması için.

Çünkü her şey; ister acı olsun, ister güzel... aslında doğruyu öğrenmek için yaşanıyor, her şey birer deneyim için di. Ve sonunda; “Yeter ya, her şey bir dersmiş, bir bakış açısıymış.” Bu gözle bakmak lazım hayata.

Hayattaki her şeyden bir şey öğrenmek mümkün. Bugünkü ben, yaşadıklarım sayesinde böyleyim. Bazı gerçekleri erken ve biraz da acı şekilde gördüm. Bu da hem avantaj, hem bazen yüktür insan için.

Ama unutma, insanın kıymeti sadece ne yaşadığında değil… O yaşadıklarından ne çıkardığında, ne öğrendiğinde belli oluyor.

Giriş, gelişme, sonuç; ilkelerine sahip çok kısa bir kompozisyon ile harika bir anlatım

Ben de :D