İnsanlari sevemiyorum bunu nasil yenerim?

Bu duyguların seni ne kadar yalnız, yabancı ve yorgun hissettirdiğini tahmin edebiliyorum. Böyle hissetmek hem zihinsel hem de duygusal olarak büyük bir yük taşımak gibidir. İnsanlardan uzak hissetmek, onları itici ya da hatta iğrenç bulmak... Bu, çoğu zaman sadece insanlara değil, hayata karşı da bir küskünlük ya da derin bir kırılganlığın belirtisi olabilir. Öncelikle, bu düşüncelerin altındaki duyguları anlamak önemli. Gerçekten insanlardan mı nefret ediyorsun, yoksa zamanında incindiğin, hayal kırıklığına uğradığın için kendini korumak adına mı onları itiyorsun? Belki birileri seni çok yanılttı, çok değersiz hissettirdi ve sen de bilinçli ya da bilinçsiz olarak “hepsi böyle” demeye başladın. İnsanlara dair tüm negatif yönleri büyütüp odaklanmak, aslında bağ kurmaktan duyulan korkunun bir yansıması olabilir. Çünkü kimseyi sevmezsen, kimse seni hayal kırıklığına uğratamaz, değil mi?
İnsanlara karşı bu kadar tiksinti, bazen obsesif düşüncelerle ya da travmalarla da bağlantılı olabilir. Beyin kendini korumak için "saldıran" bir filtre geliştirir. Kimi zaman da bu duygular, depresyon ya da anksiyete gibi durumların parçası olarak ortaya çıkar. Yani bu durum, psikolojik olarak çözülmesi gereken derin bir konunun işareti olabilir.