İç sesinize güvenir misiniz?

Kafamızda her zaman kendimizi ve diğerlerinin nasıl olmaları gerektiklerini tasarlar dururuz ve kendimizi nasıl gördüğümüzü tasarlarız; kahraman, kurban, sevilen, sevilmeyen. Bunlar zamanla değişir durur. Beynimizin içindeki o küçük nöronlar ateşlenmeleri, fazladan çalışmalarıyla inandıklarımızı yaratırlar. Bu açıdan aklımız sihirli gibidir; isteklerimizi yerine getirir ve belki de tek yapmamız gereken içimizdeki sese güvenmek, kendimiz olmaktır. Mutluluğumuzu kovalamaktır. Aynen mutluluğunuza adım adım yürümek gibi...

İçimizde tek bir ses yok aslında. Bazen karar vermekte zorlanmamızın nedeni bu. Bir yanın “git” derken, diğer yanın “kal” diyor. Biri cesaret etmeye zorlarken, diğeri ihtiyatla susmanı istiyor. İçimizde çocukluğumuzun kırıklarıyla konuşan bir ses var mesela; o genelde korkak ve alıngan. Bir diğeri, başkalarının bizden beklentileriyle şekillenmiş, hep doğruyu yapmaya çalışan, fazlasıyla yorgun bir ses, bir de öz benliğimiz var, sessiz ama derin; her şey sustuğunda fısıltıyla konuşur. Sorun şu ki, o gerçek sesi duymak için diğerlerinin biraz susması gerekiyor ama biz o kadar alışmışız ki kalabalıkla yaşamaya, çoğu zaman hangi sesin bize ait olduğunu bile ayırt edemiyoruz. Kimi zaman korkularımızı sezgi sanıyoruz, kimi zaman da içten gelen bir haykırışı mantık diye bastırıyoruz. Aslında insan kendiyle konuşmuyor; kendi içinde bir tartışmayı yönetiyor. ve en zor olan da şu: bu seslerin hiçbiri tam olarak yalan söylemiyor, ama hepsi kendi gerçeğini anlatıyor.

İç sesinize güvenir misiniz?
İç sesinize güvenir misiniz?

#ZorundamıyımEfsane ✌1903✔™

#içsesim 🙏🙏🙏

İç sesinize güvenir misiniz?
Cevapla