Realite hayallerinize gölge midir? Yoksa hayallerinizin temeli mi? Neden?

Ben çok hayalperest bir insanım
Hayata tıpkı bu görseldeki gibi renkli gözlüklerle bakıyorum
Sonra bir ara gerçekler gri bir bulut gibi beynimi kaplıyor
Sanki bir an da göklere çıkmışken ardından hemen yere çakılıyorum
Hayat benim gibiler için çok zor
Realist bir insan olamadm
Her şey somut degl soyut gibi
Bu bir yapı tabiat meselesi
Şimdi benim doğam da bu varsa aslnda bu benm hayatımın ne kadar cam gibi şeffaf ama kırılgan olduğunu gösteriyor
Hayatım ellerim de parçalanıyor
Bence ruhsal olgunlaşma evrelerini geçtikçe
Bu durum silikleşmeye başlıyor
Çünkü ruhsal büyüme aslnda hayatın gerçeklerine ayna tutmak gibi
Bu dış dünya denilen şey zaten tamamen iç dünyanın bir yansıması

Bana göre realite, hayallerin düşmanı değil temelidir. Hayal kurmak kolay ama onu gerçeğe dönüştürmek asıl mesele. Gerçekler bazen hayallere gölge düşürür, ama o gölge olmadan güneşin nerede olduğunu da anlayamazsın.