Her şeye sövesim var. Mutlu değilim. İnsanları da sevmiyorum. Eleştirecekseniz gelmeyin. ?

Şuana kadar hep yapmam dediğim şeyleri yaptım. İstemediğim bir insan oldum. Elbette kötü biri değilim ama istediğim gibi biri değilim. İnsanlardan hazetmiyorum dedim şimdi dersiniz sen de onlardansın diye kendim de dahil olmak üzere insanlardan nefret ediyorum. Hepsi bencil. İnsanlık böyle bir şey hiç de üstün varlıklar değiliz. Neyse devam ediyorum. O kadar bıktım ki. Eskiden hafızam ve zekam çok iyiydi. Bir onlar vardı zaten. Geri kalan hiçbir şeyimi sevmiyordum. Hep eleştirirdim aşklı meşkli işleri. Bir gün başıma geldi. Aşık oldum. Tek sevdiğim şey zekamdı o da elimden gitti belki de. Hiçbir şeye odaklanamaz, düşünemez oldum. Bıktım bu hayattan. Artık ölmek istiyorum. Kimseye yaşadıklarımı tam anlatamıyorum. Anlatsam da anlamazlar. Kendimi işe yaramaz ve herkese ibretlik yaşayan bir insan gibi hissediyorum. Bunları da küçümsüyorum insanların onca acısı var falan diyorum ama yine de bu düşüncelerle yaşayamıyorum. Yürüyen ölüden ne farkım var ki benim... Tipsiz, aptalın tekiyim...
Her şeye sövesim var. Mutlu değilim. İnsanları da sevmiyorum. Eleştirecekseniz gelmeyin. ?
Cevapla