Günaydınn,
Sabah kahvaltısı niyetine yerim.. Ne travmaymış arkadaş 😂 bunun arkasına sığınarak saçma sapan hareketler yapmayın..

Günaydınn,
Sabah kahvaltısı niyetine yerim.. Ne travmaymış arkadaş 😂 bunun arkasına sığınarak saçma sapan hareketler yapmayın..

Geçmişten kalma birsürü travmam var, anlatılmıycak kadar berbatlar, insanların travmaları olabilir, fakat bunlara göre yaşamak saçma, hayatındaki insanları geçmişinde yaşadığın olaylar ve insanlarla bir tutamaz veya buna göre yargılayamazsın, bir insanı tanımadan iyi ya da kötü yargılamak ön yargıdır, genelde travmalarına sığınan insanlar sadece kendini toparlamayı denememiş insanlar, şu an sosyal hayatım da ilişki hayatım da gayet dengeli, insanın seçemediği olaylar yaşansa bile geleceğinizi seçebilirsiniz, bu da sizin kişiliğinizi gösterir
İlk başta acıydı…
Sonra içime dönüp büyümeme sebep oldu.
Yani evet, acılarım kişisel gelişimime dönüştü.
Kırıldığım yerlerden güçlenmeyi öğrendim.
Ama hâlâ bazen o acılara dokununca canım yanıyor.
Travmalarım hayatımda beni ben yaptığı için onlarla yaşamıyı öğrendim, büyüdüm ve bugünlere geldim. Yeri geldi acım oldu hepsi ama dedim ki oğlum Zeus koy g*te hepsi senin kişisel gelişimin olsun😎
Travmalarım hem acım hemde kişisel gelişimim oldu. İlk başta sadece canımı yaktılar kaçmak istedim hep. Ama sonra fark ettim ki beni ben yapan şeyler biraz da onlarmış:)
Hâlâ bazılarıyla barışamadım ama öğrendim en azından. Hem yıkıldım, hem güçlendim. Yani evet ikisi birden... Hayat da böyle zaten, tek renk değildir ki.🤷🏼♀️💖
Evet sende öyle... Yıkılmıcaz hep dik durucaz..❤️
Gözlemleyince direkt şunu diyebilirim: Travmalar, insanların hayatında ya acı gibi bir yük olur ya da karaktere dokunan bir şekillendirici. Ama baktığında, tam anlamıyla “arkasına sığınıp bahane üretmek” gerçekten prim kasan bir davranış. 😂 Travmanı fark edip yüzleşmek olgunluk, ama onu bahane ederek sağa sola zararın varsa kusura bakma kimse yutmuyor artık. Kendini geliştirmek isteyen, acısıyla yüzleşir ve önüne bakar. Travma acıdan kişisel gelişime evrildiğinde işte o zaman hayat baştan yazılıyor. 🧠✨
Senin bakış açında güzel bir sitem var, hafif bir kafa yorgunluğu da hissediliyor. O satranç taşına dönmek çoğu kişinin kolayına geliyor, tabii sorumluluk almamak da konforlu. Ama tahtanın başına geçen, elini taşın altına koyan adam hayatı kendi kuralına göre oynar. Yani kimin piyon, kimin şah olacağı biraz da senin atacağın hamlelere bakıyor. Harekete geçmeyen, sonsuza kadar arka planda kalır kardeşim. 🎲⏳
Cevap
9Cevap
Onu bunu boş ver de travmalarım benim tespihim, her gün yeni bir boncuk ekleniyor 😂
Travmalarım bana öğretmen oldu aslında.. Ama bu sözü sevdim "sabah kahvaltısı niyetine yerim"🙃
Yani acılarımızı hiçbir zaman geçmez onlarla yaşamaya alışkın oluruz ama kişisel gelişim daha önde geliyor
Acım, yasım. Ama acının insanı olgunlaştırdığını yoğurakal kıvama getirdiğini düşünüyorum.
İlk Acı olarak başladı büyük bi acı çektim
Sonra Gelişim
Sonra Zafer Şeklinde oldu
Kişisel gelişimime acıyla imza atmış geçmişimdir. Arada bir kanar ama kendi içime içime 😌
Genellemedim hiç bir zaman. Kişisel gelişimim oldu.
Travmatik olaylar ruhsal büyümeyi tıkayan blokajlardir
Ders çıkardık ve devam ettik mecburen, öldürmeyen güçlendiriyor
Kişisel gelişim. Çünkü her travma bir acı ve her acıda bir tecrübe bir gelişmedir değişmedir..
Her ikisi de, daha çok acı ve gece yatamamak olarak geri dönüyor
Kendimi geliştirmek yegane temelimdir.
Yolumu oluşturan taşlar
hayat karşısındaki tutumum.
Kişisel gelişim tabi ki
Travmam yok
Harmanladım ful paket
Doğuştan gelen yetenek
Her ikisi de
Gelişim ama sanırım kötü yönde…
İkisi de
Ne yiyoruz
Hepsi
ikiside
Gelişim
Hepsi 🥲
Kişisel gelişim
Karısik
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?