Utanma potansiyeline sahip olmak önemlidir, o potansiyel olursa utanacağımız şeyi yapmaktan kaçınabiliriz.” Çünkü utanç, kendiliğin dağılmasını engelleyen benlik bilgisidir. Ben, kötüye utançla meyletmez. Bugünse utancın yerini utandırma almıştır.
Özellikle sosyal medyaya girerken bir çok insanın davranışları için onların yerine ben utanıyorum. İnsan hiç mi kendini, karakterini, kişiliğini düşünmez? Sırf bu yüzden çoğu zaman sosyal ağlara giresim yok.
Bazen öyle anlar geliyor ki, birinin yerine utanmak insani bir refleks oluyor, hele ki ortada “yapmasaydın keşke” tadında bir hareket varsa! 🙈 Özellikle topluluk önünde yapılan gaflar ya da sınır tanımayan esprilerde içimden “ah şimdi yer yarılsa da birlikte içine girsek” diyorum. Sosyal zekâ bazen başkalarının adına utanmaktan geçiyor, yalnız değilsin. 😅
2-3 gün önce utandım. Can sıkıntısından bir kafeye gidiyim ve bilgisayardan işleri oradan halledeyim dedim. Benim bilgisayar ile aynı model bilgisayarla gelen birisi önce köşeye geçti bakışlarıyla her kızı kesti. yarım saat sonra benim yanıma geldi gidene kadar da oradan her kızı kesti. Bilgisayarlar da aynı olunca onun adına ben utandım...
Oldu çok fazla. Özellikle benim bir dayı oğlu var çok yaramazdı. O yapardı biz suçlu olurduk biz dayak yerdik. Onun yüzünden çok şeyler yaşadık. Ne zaman onun aklına uyduysam başıma bir şey geldi.
Olmaz mı Sosyal medyada ucuz hareket sergileyen hemcinslerm onlari ciddiye alıp da boş boş yorum yapıp teori uyduran erkekcikler, makyaj videosu çekip link atan etek giyen erkekler birde bizle aynı ulkede yasio bunlar, bunlar yetmezmiş gbi kediye kopeg tecavüz taciz edecek kadr yklukta olan erkekler 🤮🤮🤮🤮
Utanıyorum da ağzıma geleni sayıyorum da ama ne yaparsam yapayım o şahıs utanmaz olduktan sonra, ahlâkî ve toplumsal değerleri hiçe saydıktan sonra biz utansak ne utanmasak ne?
Dillendiriyorsa gerek var. Genelleme yaparak soruya göre cevap verdim ayrıca, senin sorduğun şey geçerli nedenlere dayalı olabilir. İnsanlar kendine boy aynasındansa dev aynasından bakmayı severler, ve ben bu anlayışı sevmiyorum. Benimseyemiyorum. Üstüne alınma.
Kendi yapmadığım ve hoş bulamadığım şey yapılınca onların yerine utanmak veya eleştirmek çok normal geliyor bana. Herkes aynı düşünmek zorunda değil tabi, saygı duyarım
Hadis diye duyduğum (çok emin değilim) üstelik çok hoşuma giden bir cümle okumuştum " Utanmadıktan sonra dilediğini yap " cümlesi inanılmaz güzel. Düşününce gerçekten çoğu şeyin başı utanma duygusunun olup olmamasından kaynaklı
Ben utanmaz insanlardan korkarım. Çünkü her türlü kötülüğü yapar ve pişman olmazlar; vicdan azabı duymazlar. Empatileri ve ahlâkları yoktur, çünkü yaptıklarının neticesini hesap etmezler/edemezler. Daha korkunç bir şey yok.
Toplum içinde çok açık giyinip küfürlü konuşsan kızların yerine çok utanıyorum. Hele ki ailenden birinin yanında olsam utancım daha da artıyor. Edepsizlik olarak görüyorum.
Oluyor valla, hem de sık. Biri bir garip davranınca yüzüm kızarıyor sanki ben yapmışım gibi. İçimden "keşke şu an orada olmasaydım" diyorum. Bazı utanmazlar yüzünden ben utanıyorum resmen
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Kadın Emeği 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
u 
