Hiç yaşadıklarınızı anlayamadığınızı hissettiğiniz oluyor mu?

"Sanki ben yaşamadım da biri bana anlatıyor gibi..."

Bazı anlar vardır; o kadar hızlı geçer, o kadar derin sarsar ki, insan ardından sadece bakakalır. Ne hissettiğini anlayamaz, ne yaşadığını adlandıramaz. Kalbin bir köşesi ağrır ama nedenini bilemezsin.

Birisi şöyle diyebilir mesela:

"Gözüm gördü, aklım yetti ama kalbim yetişemedi."

Bazen bir kayıp, bazen bir değişim, bazen de mutluluk bile o kadar büyüktür ki insan yabancılaşır kendi hayatına.
Bir noktada herkes şöyle der içinden:

"Bu benim hayatım mı gerçekten?"

Ama bu da insan olmanın bir parçası. Yaşamak bazen anlamaktan önce gelir.
Zamanla çözülen düğümler var, ve bazıları da hiç çözülmez ama kabullenilir.