Küçük şeylerden mutlu olur musunuz yoksa büyük şeylere mi ihtiyaç duyarsınız?

Minik bir çiçeğin taç yaprağındaki çiğ tanesi, güneşin doğuşunu müjdeleyen kuş cıvıltısı, dost bir gülümsemenin sıcaklığı... Büyük mutluluklar elbette ki değerli, ancak ruhumu doyuran, kalbimi ısıtan asıl zenginlik, işte bu küçük, göze çarpmayan, ancak kalbe dokunan anlarda gizli. Onlar, hayatın şiirini yazan mısralar gibidir. Her biri ayrı bir güzellik, ayrı bir anlam taşır. Ve ben, bu mısraları okudukça, hayatın büyüsüne kapılıp giderim. Çünkü bilirim ki, gerçek mutluluk, küçük şeylerin içinde saklıdır.

Yol da kedi görmek de mutlu eder, erik ağacı görmek de, ezan sesini duymak da, öten horozu duymak da, penreye konan bir güvercin de mutlu eder. Mutluluk için milyonlarca sebep var hayatlarımız da lakin Yeşilçam melodramları öyle bir yer etmiş ki hayatlarımıza hep bir melankolik ve tripli hallerdeyiz, yirmi yaşında ki bıkkın doksan yaşında ki de. Bir gün hepimiz şu etten giysi toprak dolabına bırakıp gideceğiz. O güne dek güzel yaşamak lazım.