İnsanlar neden korku duyar?

İnsanlar korku duyar çünkü bu, hayatta kalma dürtümüzün en ilkel ve en güçlü parçasıdır. Beynimiz, bir tehdit algıladığında hemen alarma geçer ve ya kaçmamıza ya da savaşmamıza zemin hazırlar. Bazen bir tehlikeden korur, bazense sadece zihnimizin yarattığı senaryolarda boğulmamıza neden olur. Korku her zaman kötü değil aslında; bazen sınırlarımızı çizdirir, bazen de cesaretin ne demek olduğunu hatırlatır. Ama önemli olan, korkunun bizi yönetmesine değil, bizim onu anlamamıza izin vermemizdir.

İnsanoğlu korku duyar çünkü doğarken en korunaklı olduğu ortamdan mahrum bırakılmıştır. Başka bir deyişle, anne rahminden. Ve dünyaya geldiklerinde, kendilerini tüm varlıkların en kırılganı olarak bulurlar. Mesela bir bebeği kışın pencereyi 3 saat açık bırak üşütüp ölür. Ölebilir. Bu yüzden bebeğin, asla tam olmayacak ve asla anne rahminin sağladığı korumayla aynı olmayacak olan bu korumayı yeniden keşfetmesi gerekir.

Örneğin, bir arkadaşın oynuyor ve havuza dalıyor. Sen yüzme bilmiyorsun, bu yüzden dalmaktan korkuyorsun ama yine de dalıyorsun. Ve bu durumda gerçekten cesursun. Baktığında, korku bir korunma biçimidir ve aynı zamanda belirli erdemlerin başlangıcıdır. Bu örnekte anlıyorsun ki korktuğun için cesur olabilirsin.

Bir filozofun 13 yaşındaki çocuğun insan neden korku duyar sorusuna yanıtından bir kısmını çevirip paylaşmak istedim.

Korku hem doğuştan gelen hem de sonradan gelişen bir duygudur. İnsanlar dogdugunda zaten bazi korkulara sahip olarak gelirler bu hayata, ornegin yukselik korkusu ya da dusme korkusu gibi. Ancak yaşadiklari hayat, deneyimledikleri tecrubeler ve çevresel etkiler zaman içinde yeni korkular kazanmalarina sebep olabilir.

Mesela eskiden bir belgesel izlemiştim, yeni doğan bir bebegi boş bir odaya koyup yanına bir kaç tane fare saliyorlar. Bebek onlari gordugunde onlarla oyuncak gibi oynamaya başlıyor, hiç korku duymuyor. Bu da korku yetimizin zamanla kazanıldığını gösterir.