Geç kalmışlık nasıl aşılır?

Öyle olmuyor merak etme sen devam et ayrıca oradaki herkes geçici, okul bitince herkes kendi hayatına devam edecek. Sende öyle yap

Olsun bunun nesi kötü? Hiç bitirmemek daha mı iyi

Kimse hor görmez ayrıca her üniversiteye giren 18 yaşında olmuyor kolayca uyum sağlarsın merak etme

Tabi ki edinebilirsin tahmin ettiğinden çok daha kolay bir şekilde hemde

Karakterini bilemem ama önyargılı olmamalısın daha gitmeden denemeden olacaklar hakkında bilgi sahibiymiş gibi davranıyorsun hayatının hiçbir noktasında yapma bunu

Sen olmayacağı halde olacağını düşündüğün şeyleri bahane ederek daha çok vakit kaybediyorsun ve böyle devam edersen geri dönemeyeceğin kadar geç olabilir

Hayatta karşılaşabileceğin olasılıklar sonsuzken sen sadece seni korkutanlara odaklanıyorsun, üstelik gerçekleşmemişken. Değerli vaktini bunlar yüzünden kendini strese sokup hayatını olumsuz etkilemesine izin vererek harcama.

Yaşadığın hayat sana mı ait bir başkasına mı? Senin kontrolün dışında gelişen ve değiştiremeyeceğin şeyler için canını sıkarsan vaktini ve psikolojini mahvedersin, kendine bu kötülüğü yapma. Kimse için hiçbir şey için üzülme demiyorum elbette üzüldüğün zamanlar olacaktır ama geçmişte seni üzen olaylara bir dönüp bakarsan bugün hepsinin etkisinin azalmış olduğunu veya tamamen kaybolduğunu görebilirsin ve bu daha sonra yaşayacağın şeyler içinde geçerli. Sana olumsuz gelen her ne varsa bunları en az psikolojik hasarla atlatmaya çalış ki seni ruhen yıpratmasınlar, hayata karşı umutlarını heveslerini elinden almasınlar.

Benimde hayatım çok güzel veya çok kolay sayılmaz bende zaman zaman zorlanıyorum ama hayatın devam ettiği ve geçen vaktin geri gelmeyeceği gerçeğini asla aklımdan çıkarmıyorum. Bu yüzden her ne kadar zorlansamda istemediğim şeyler yaşasamda herşeyin mutlaka bir sebebi olduğuna inanıyorum ve hayata karşı her zaman pozitif olmaya çalışıyorum. Yaşadığım olumsuzlukların hayat enerjimi almasına izin verirsem hayatım düzene girmeye başladığında ve uzun zamandır mutluluk/huzur diye tanımladığım koşullara eriştiğimde hayattan keyif alamam veya eksik hissederim kendimi. Bu durum zamanla çevremde sevdiğim insanları da olumsuz etkilememe yol açabilir ve onları benden uzaklaştırabilir. Bu defa hiçbir sebep yokken hayatımı kendim mahvetmiş olurum.

Karamsar olmak gerçekçi olmak değildir. Gerçekçiysen eğer kötü ihtimaller kadar iyi ihtimalleri de göz önünde bulundurman gerekir. Karamsar olmanın sebebi bugüne kadar defalarca hüsrana uğramış olman hayallerinin umutlarının yıkılmış olması veya çabalarının sonuçsuz kalması olabilir ama bu sayede olgunlaşıyorsun sorunlarla sıkıntılarla mücadele etmeyi öğreniyorsun. Hiçbir sorun yaşamadan hayallerine ulaşabilseydin büyük bir problemle karşılaştığın zaman onunla nasıl başa çıkacağını bilemez ve büyük olasılıkla inşa etmiş olduğun her şey yok olabilirdi. Yaşadığın her acı her zorluk seni daha da güçlü bir hale getiriyor ve daha fazlasına dayanmanı sağlıyor, zamanla öğreniyorsun.

Hatasını görmediğin ve fikirlerini çok önemsediğin insanlar ne kadar doğru ne kadar düzgün sana göre? Onlar hiç hata yapmıyor mu veya yanlış düşünüyor olamazlar mı? Her zaman yanlış demiyorum tabi ki başkalarına da kulak vermelisin mutlaka ama doğruyu yanlışı kendi içinde değerlendirip kendi hayatına göre kararı sen vermelisin. Daha önce de sormuştum bu hayat sana mı başkasına mı ait diye, her zaman onlara göre yaşarsan yalnız kaldığın zamanlarda afallarsın tökezlersin ne yapacağını bilemezsin hayatında bir hedefin bir amacın olmaz yolunu kaybedersin. Bu yüzden kendi yolunu çizip adımlarını kendine göre atmalısın kararlarını kendin vermelisin.

Söylediklerimi çok fazla değiştirmeme gerek yok bunun içinde yine aynı şeyler geçerli. Varsayalım ki sana gülmüş olsunlar, onların ne düşündükleri neden bu kadar önemli ki? Üstelik neden sana güldüklerini bile bilmiyorken kendinde hata arıyorsun. Kahve alırken veya ilaç yazdırırken kendi yerine bir başkasını koy ve onu dışarıdan izlediğini düşün, sana göre gülünecek veya tuhaf bir şey var mı? Sen başkalarının senin hakkında düşüneceğini sandığın şeyleri başkası hakkında düşünüyor musun?

"Olası düşünceler"

Öncelikle bir düşüncelerinin olması için bir sebep lazım. Ama yine de tek başına bir sebep yeterli değil çünkü seni tanımadan hakkında düşünebilecekleri her şey önyargıya girer. Bu da olumsuz bir davranış biçimidir. Yani gerçekten hakkında bir şey düşünecek olsalar bile seni tanımadan bilmeden kendilerince de olsa yorum yapmaları doğru değil bu yüzden ne düşündüklerine aldırmaman için bir sebebin daha oluyor. Kaldı ki hakkında olumlu ya da olumsuz bir şey düşüneceklerinin bile bir garantisi yok.

Seni hakkında düşündüklerini sandığın her ne rahatsız ediyorsa o sorunu çözmeye ne dersin? Fazla kilolarsa biraz beslenmene dikkat edip spor yapmasan bile en azından her gün yürüyüş yaparak zamanla eski formuna geri dönebilirsin. Okumamansa zaten yapman gerekeni biliyorsun geri dönmek senin için çokta zor olmasa gerek, bunun için yeterli zekaya ve azime sahip olduğunu düşünüyorum.

Özgüvenin ve bu konuları aşman doğru orantılı aslında. Aşmaya çalıştıkça özgüvenin artar, özgüvenin arttıkça daha kolay aşarsın. Ayrıca spora giden herkes fit mi sanki? Öyle olanlar bile formunu korumak için gidiyor, olmayanlarsa senin gibi başlarda özgüven problemi yaşasalar da zamanla aslında çekinecek hiçbir şey olmadığını görüyorlar.

Okuluna devam et daha geç olmadan. Zaten gittiğin zaman göreceksin çekinecek bir durum olmadığını çünkü tahmin ettiğin gibi olmayacak herkes 18 yaşında değil senin yaşıtların da olacak senden büyüklerde olacak ve alışmakta sıkıntı yaşamayacaksın senden küçüklerde sana adınla hitap edecek sende senden büyüklere adıyla hitap edeceksin kimse yaşına takılmayacak güven bana.

Tabi yazabilirsin