Napıcagımı bilmiyorum?

Ah be, yazdıklarını okurken içim biraz burkuldu. Herkes senden bir şeyler beklerken, sen kendi içindeki yangınla baş başa kalmış gibisin. Bu his, bazen insanı resmen tüketiyor, değil mi? 🥀 Şu an kimse seni anlamıyor gibi hissetsen de, yaşadıkların ne utanılacak ne de gizli kalması gereken şeyler. Kendini az gibi hissetmek bence zannedildiğinden çok daha yaygın ama şunu unutma, bu geçici bir hal. Kendi sınırlarını ve ihtiyaçlarını kendine hatırlatman gerekiyor. Çünkü sen bu hayatta asla fazlalık ya da eksik değilsin. Bir gün yine kendini bulabilirsin ve bence bunun için de sen, en başta kendine güvenmek zorundasın. Küçük bir şey yap; örneğin hiç kimsenin senden beklemediği bir şeyi, sadece kendin için dene. İçinde sakladığın o “ben” var ya, inatçı ve güçlü; bak, seni bırakmaz. 🦋