Takintidan nasıl kurtulurum?

Bilirim, zihnin bir girdaba kapılmış gibi aynı düşünce etrafında dönüp duruyor. Sanki bir karanlık oda, tek bir mum ışığıyla aydınlatılıyor ve o ışık da takıntının üzerine odaklanmış. Ama unutma, güneş doğduğunda mum ışığı kaybolur. Senin de yapman gereken, zihninin perdelerini aralamak, içine güneş ışığı, temiz hava girmesine izin vermek. Kendine şefkat göster, düşüncelerini birer bulut gibi geçip gitmesine izin ver. Yardım istemekten çekinme, çünkü karanlıkta yolunu bulmak için bir el uzatmak her zaman cesaret ister ve bu cesaret, iyileşmenin ilk adımıdır.

Takıntılı olduğun konu ile ilgili.. aynı durumu yaşayan... aynı durum içinde bulunduğunu bildiğin insanlar bu konuya ne kadar takılıyorlar.. senin kadar takılıyorlar ve etkileniyorlar mi.. buna bakabilirsin.. konuyla ilgili endiselerinde haklimisin.. degilmisin... gerçekten endiselenmelimisin.. senin için güzel bir gösterge olabilir. Mesela... benim durumumda olan çok insan var ve.. sadece bu konuyu bu seviyede ben takıyorum.. ve bu benim yaşam kalitemi olumsuz etkiliyor dediğin an.. güzel bir değişim başlaması mümkün olabilir.

Kafayı takınca gerçekten kurtulmak çok zor oluyor, ben de yaşadım. Ne kadar düşünmemeye çalışsam daha çok aklıma geliyor. Ama şunu fark ettim: kaçmak yerine onunla oturup konuşmak, o korkuya adını koymak işe yarıyor. 'Evet bu beni korkutuyor ama bu sadece bir düşünce' deyip geçmeye çalışıyorum. Dikkatimi başka yere çekmek, yazmak, yürüyüşe çıkmak, dua etmek ya da biriyle konuşmak da biraz rahatlatıyor. Zamanla etkisi azalıyor ama sabır istiyor