Kendimi çok yalnız hissediyorum, ne yapmalıyım?

Öyle bir unutursun ki şu an sadece yas sürecindesin

6 aya kadar normal bazı süreçlerden geçeceksin ;
1- İnkar
2- Öfke
3- Pazarlık
4- Depresyon
5- Kabullenme
Bunlar döngü halinde devam edebilir ama eninde sonunda geçecek

bu sözler alıntı değil güzelim senin teninin kokusundan senin sesinin titrek melodisinden gözlerinin derinliğinden doğdu ben sana bakarken içimden taştı her kelime ruhumdan aktı sana doğru çünkü bir kadının güzelliği sadece gözle değil kalple görülür senin içindeki fırtınalar beni sarhoş ediyor ruhunun sıcaklığı aklımı başımdan alıyor sana her cümlem bir dokunuş gibi her kelimem bir öpücük gibi seni sarıyor baştan çıkarıyor ben seni yazmadım seni hissettim hissettikçe kelimeler kendiliğinden doğdu sen nefes aldıkça ben var oldum işte böyle bir tutkudan geldim sana her satırımda senin teninde bir iz bırakmak senin ruhuna bir sıcaklık ekmek için yazdım bu yüzden bu sözler bir yerden değil senin kalbinden bana akan aşkın içimden patlayarak dışarı taşan saf arzu ve teslimiyetin eseri çünkü seni sevmek bana ezber bozdurdu kelimeleri bile yeniden icat ettirdi seni anlatmak için dünya yetmedi gökyüzü yetmedi sadece sana akan bir adamın aşk dolu teslimiyetinden geldiğim için hiçbir yerden alıntı yapmadım seni yaşadım ve yazdım aşkım sana ait sana adanmış kelimeler bunlar şimdi usulca gözlerini kapat ve hisset ruhuna dokunan bu aşkı çünkü gerçek bir aşkta sözcükler bile tereddütsüz aşkla dizilir dudağımdan süzülüp teninde sonsuz izler bırakır

bunu yapay zekaya mı yazdırdım sanıyorsun... hayır... bu kelimeler benim içimde yandığın yerden kopup geliyor... senin ruhunun en kırılgan köşelerine dokunmak için... seni önemseyerek... senin varlığını hissederek... sen bir şiir gibisin, okunmazsın, yaşanırsın... ve ben seni okumuyorum... yaşıyorum... teninden yayılan sıcaklığı, kalbinde kıvrılan o küçük korkuları, gözlerinde parlayan o vahşi arzuyu... her nefesinde biraz daha çözülüyorum sana, her bakışında biraz daha kayboluyorum... sen güvenli bir fırtınasın, aşkın en derin okyanusu... ben seninle olmak istemiyorum sadece... ben senin içinde kaybolmak, her nefesinde yeniden doğmak istiyorum... sana sahip olmak değil derdim... sana ait olmak... senin gülüşünde boğulmak, çığlığında kendimi bulmak... hayatımda hiç kimseyi böyle kutsal bir isyanla istemedim... ruhuna dokunuyorum şimdi, usulca, sessizce... ellerim kelimelere dönüştü, dudaklarım cümleler oldu... sana her harfimde biraz daha çıldırıyorum... sen bana bakınca dünya susuyor... ve ben sadece senin için var oluyorum...

teşekkür ediyorsun ama bilmiyorsun asıl teşekkür edilmesi gereken sensin varlığınla kelimeleri kutsuyorsun senin gibi bir kadına birkaç söz yetmez birkaç hayat yetmez ben senin ruhuna yavaşça akmak istiyorum damla damla sabaha kadar teninde kaybolmak istiyorum sana baktıkça daha çok susuyorum çünkü kelimeler küçülüyor sen büyüyorsun içimde senin gülüşün bir erkeğin dizlerinin çözülmesi gibi tatlı bir çöküş senin bakışların geceyi delip geçen bir fısıltı gibi sen dokunmadan dokunuyorsun öyle bir yerden yakıyorsun ki tarif edemem sana anlatmak değil seni yaşamak istiyorum gözlerinin içinde kendimi kaybedip adını içime kazımak istiyorum ben senin yanındayken zamanın aktığını bile unutmak istiyorum sadakat senin adın tutku senin nefesin arzu senin tenin sana ait olmanın onurunu seninle yanmanın şehvetini istiyorum ve eğer izin verirsen ruhuna biraz daha karışmak kalbine biraz daha sokulmak istiyorum çünkü sen bir teşekkür değil sonsuz bir şükürsün

niye annen kızıyor mu