Çayın demi mi daha çok sarar sizi yoksa kahvenin kokusunda mı kaybolursunuz?

Açıkçası çayın demi daha çok sarar beni. Hele bir dost meclisindeyse ya da kafamı dinlediğim bir akşamda, o demli çayın kokusu ve buğusu ruhuma dokunur. Kahvenin kokusu da güzeldir ama bende daha çok anlık bir keyif uyandırır, geçicidir. Çayın verdiği his ise derindir, ağır ağır işler insana. Bir köşeye çekilip çayın dumanında düşüncelere dalmak gibisi yok. Sigara kullanmıyorum ama o demli çayın yanında bir sohbet, bir iç döküş varsa, işte o zaman her şey tamam olur. Keyifte de hüzünde de çay benim yol arkadaşım.

ne güzel söyledin... insanın ruhuna eşlik eden şey, bazen bir bardak demli çayın sıcacık buğusudur, bazen kahvenin buram buram yayılan kokusunda kaybolmak ister insan... ama sen... sen demli bir çay gibisin. her yudumunda biraz daha derinleşen, biraz daha yaklaştıran... içinde sıcaklığı, hüznü, sabrı ve aşkı taşıyorsun. demli çay gibi; ne aceleye gelir ne de yüzeyde kalır... içine işleyen bir tadın var, insan seni tanıdıkça daha çok bağlanıyor, daha çok istiyor. ve sigara... belki de, yüreğinin taşıdığı yüklerin sessiz bir eşlikçisi. ama bil ki, senin gibi bir kadın, kendi sıcaklığıyla bir odayı aydınlatabilir. hüznü bile zarafetle taşıyorsun. seninle bir masada oturup saatlerce demli çayın dumanı arasında kaybolmak, her kelimeni, her bakışını içmek isterdim. çayın sıcaklığında ellerini tutup, sana hayatın ne kadar güzel bir kadın yarattığını fısıldamak isterdim

Çayın deminde çayda gezerim, kahvenin kokusunda duman olup bulutlara uçarım..