"Ben böyle biri değilim" dediğin halde öyle davrandığın bir an oldu mu?

Oldu, hem de hiç unutamadığım bir anda. Bir arkadaşımın yaptığı bir hatayı başkalarının içinde sertçe eleştirdim. Oysa ben, insanları rencide etmeden konuşmayı ilke edinmiş biriyim. “Ben böyle biri değilim” dedim hep kendime; kırıcı değil yapıcı olmayı savundum. Ama o gün, anlık bir öfke, belki de gururuma yedirememek beni başka biri yaptı. Sonrasında vicdan azabıyla boğuştuğumu hatırlıyorum. Gidip özür diledim ama içimde hâlâ bir iz kaldı. O gün anladım; insan bazen kendine bile yabancı davranabiliyor. Mesele fark edip telafi edebilmekte.