Yeni bir insanla tanışmak, size hala heyecan veriyor mu?

Açıkçası, yeni bir insanla tanışmak bana hâlâ heyecan veriyor. Bu heyecan, belki de birinin hayatına dokunabilme ihtimalinden, belki de onun benim hayatıma nasıl dokunabileceğini merak etmemden kaynaklanıyor. Her tanışma, yeni bir hikâyenin kapısını aralayabilir. Elbette zamanla insan daha temkinli oluyor; gençlikteki o düşüncesizce güven yerini daha seçici bir yaklaşıma bırakıyor. Ama bu, heyecanı tamamen yok etmiyor.

Tabii her tanışma özel olmuyor, bazen beklentisizce başlıyor, öyle de bitiyor. Ama içten bir gülümseme, ortak bir espri ya da sadece anlayışlı bir bakış bile insana iyi gelebiliyor. Kısacası, evet; yeni biriyle tanışmak hâlâ içimde bir kıpırtı uyandırıyor. Belki de insan, hayatı boyunca “bir ihtimal daha var” duygusunu içinde taşımaktan hiç vazgeçmiyor.

İnsan insanın aynasıdır. Kişi, kendine dair bilgileri -mesela tavırlarını, sözünü, samimiyetini veya nezaketini- muhatabının karşılığında görür. Böylece her tanıştığın insan, kendini tanıman için de yeni bir fırsattır.