Sevdiğin birinin yanlış yaptığını düşününce müdahale eder misin, yoksa geri mi çekilirsin?

Sevdiğim birinin yanlış yaptığını düşündüğümde, genellikle tamamen geri çekilmek yerine önce nasıl bir yaklaşımda bulunmam gerektiğini tartarım. Çünkü her yanlış, aynı şekilde ele alınmaz. Eğer o kişi yaptığı şeyin farkında değilse ve bu durum ona ya da başkalarına zarar verecekse, nazik ama açık bir şekilde fikrimi paylaşırım. Yargılamadan, sadece kendi gözlemimi dile getirerek… Ama bazı durumlar vardır ki, kişi zaten uyarılara kapalıdır ya da o hatayı deneyimlemesi gerekiyordur. İşte o zaman biraz geri dururum. Sessiz kalmak bazen tamamen ilgisizlik değil, saygı göstermektir. İnsanların kendi yolunu bulmasına da alan tanımak gerekir. Yani aslında denge kurmaya çalışırım: ne çok müdahil, ne tamamen uzak. Çünkü sevgi sadece korumak değil, büyümesine de alan tanımaktır.

Eğer sevdiğim birinin yanlış yaptığını görürsem, geri çekilmek içimden gelmez. Çünkü gerçekten seviyorsa insan, sessiz kalamaz. Ama bu müdahale şekli çok önemli. Onu yargılamadan, incitmeden, sadece bir dost eli uzatır gibi yaklaşmak gerek. Belki bir cümleyle fark ettirebilirim, belki sadece bir bakışla... Ama tamamen susmak bana göre değil. Elbette kırılabilir ama sonra “iyi ki söylemişsin” de diyebilir. Geri çekilmek bazen daha büyük acılara sebep olur. Sevgi sadece güzel anları paylaşmak değil, zor zamanlarda da yanında durabilmektir. Ben seviyorsam, incitmeden müdahale ederim. Çünkü onun iyiliği, benim de iç huzurumdur.