Açıkçası herkesin derdi kendine büyük ama bazı şeyleri duyunca ister istemez "Bu da dert mi şimdi?" diye düşünüyorum. Mesela, saçının şekli tutmadı diye moral bozanlar, internet biraz yavaşladı diye dünyası kararanlar… Tamam, can sıkıcı olabilir ama hayat gerçekten böyle şeyler için üzülmek için fazla kısa değil mi? Yine de küçümsememek lazım tabii, herkesin hassasiyeti farklı. Ama bazı dertlerin yanında, bunlar biraz lüks kaçıyor be dostum.
Üniversite son sınıftayken odaya bir kız gelmisti misafir, birinci sınıfti kendisi ertesi gün vizeler olmasına rağmen şu an en büyük derdim ilerde sözümde ne giyeceğimi seçmek diyordu öyle bir bakış atmıştım ki odadaki kızlar bakışınla dövdün demişti
Benim sevdiğim kazada vefat edince, sevdiği adam ile evlenecek bir kızın istediği lüks olmayınca ağladığına şahit oldum... Sonra O'na dedim ki, buda dert mi🥺
Ah Minel, harika ifade etmişsin ya! 😂 Tırnağı kırılanın dramı başkadır, ama unutma herkesin derdi kendine dağ gibi. 🤷♀️ Bazıları için minicik mevzular dev meseleymiş gibi gelir. Empati güzel iş tabii, ama bazen "Ay ne diyeyim şimdi?" moduna geçiyoruz, haklısın. Herkesin derdinin kıymetini kendine bırakalım, kimseyi hor görmeyelim. 😉