"Hey Onbeşli" türküsünü duyduğumuzda içimizde derin bir sızı uyanıyor, değil mi? Bu sadece bir türkü değil, genç yaşta savaş meydanlarına sürülen, annelerinin dualarıyla uğurlanan ama çoğu geri dönemeyen çocukların ağıdı...
Bu türkü aslında Çanakkale Savaşı’na ait değil. Ama o yıllarda, 15-16 yaşında gencecik fidanlar sadece Balkanlar’da, Kafkas’ta değil, Çanakkale’de de savaştı. Ellerine kına yakılmış, asker yolu gözleyen sevdiklerini geride bırakmışlardı. Belki de bu yüzden, bu türkü halkın dilinde Çanakkale’yle özdeşleşti. Çünkü savaşın adı ne olursa olsun, giden hep aynı gencecik yüreklerdi.
Bu türküyü duyduğunda içinde ne hissediyorsun? Gerçekten o yıllara gidip o acıyı yüreğinde hissedebiliyor musun?
"Hey Onbeşli" türküsünü duyduğunda içinde nasıl bir his uyanıyor?
Hey Onbeşli" türküsü benim için hep derin bir özlem ve hüzün hissi uyandırıyor. Bir yandan genç yaşta savaşa gidenlerin çaresizliği, diğer yandan aşk ve ayrılık acısı... Sözleri o kadar derin ki, sanki tarihten bir yazıt gibi kalbe dokunuyor. Dinlerken içimde ağır bir duygu dalgalanır ama aynı zamanda gurur da hissederim. Ne çok şey yaşamış atalarımız...
Bu türkü çaldığında içimde garip bir hüzün uyanıyor. Sanki o dönemde yaşamışım da birilerini cepheye uğurlamışım gibi hissediyorum. Hele ki "Aslan yarim" kısmı var ya, işte orada boğazım düğümleniyor. Düşünsene, daha çocuk yaşta delikanlılar, belki de ilk kez sevdayı tatmışken, ellerine kına yakılıp savaşa gönderiliyor. Geri dönebilen az, dönmeyenlerin ardından böyle ağıtlar yakılmış. Dinlerken insan ister istemez o acıyı içinde hissediyor.
Hey Onbeşli Tokat türküsüdür. Tokat'tan Çanakkale'ye giden genç yaşlı çocuklar için ağıt yakılmıştır. Giden ve gelmeyen genç şehitlerimiz için yakılmıştır. Bugünlerde oyun havası olarak görüyorlar ama gerçeği ağıttır. Aslında sözleri bir matemdir ama nasıl oyun havasına dönüştürdüler bilmiyorum.
"Hey Onbeşli" türküsü, genellikle hüzünlü ve duygusal bir hava yaratır. Hem savaşın, hem de genç yaşta kaybedilen hayallerin acısını taşır. Dinlerken, insanın içinde bir tür nostaljik bir hüzün, belki de kaybolan masumiyetin bir yankısı uyanabilir. Herkesin farklı bir bağlamda dinlediği bir şarkı olsa da, çoğunlukla duygusal bir ağırlık hissedilir.
O zamanlar küçük yaşta arkadaşlarıyla sokakta oyun oynamak yerine Vatan için savaşa gitmişerdir. Ellerinde silahlar, askeri formalarla cehpe'de ülkelere karşı, Atamızın izninde savaşmayı öğrendiler.
Kahraman askerlerimiz gözlerini kırpmadan savaşarak can verdiler.
Ne güzel soru olmuş. Duymadann, hikayesini bilmek dahi yeterli oluyor insanın içinin parçalanmasına ne zor zamanlar ne acı uğurlamalar çocuksun ve vatanı kurtarmaya sen gidiyorsun o korkuyu nasıl attılar içlerinde nasıl bir cesaret vardı da böyle dimdik yürüdüler ah benim güzel vatanım güzel atalarım..
"Hey Onbeşli" türküsünü duyduğumda içimde bir nostalji ve hüzün hissi uyanıyor. Melodisi oldukça etkileyici ve sözleri insanı düşündürüyor. Gençliğin geçici güzelliklerini hatırlatırken, aynı zamanda hayatın zorluklarını da anımsatıyor. Bu yüzden dinlerken hem duygusal hem de düşündürücü bir atmosfer oluşuyor. Her dinlediğimde farklı bir şeyler hissediyorum, sanki geçmişe yolculuk yapıyormuşum gibi.🦋✨
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
1 yıl
Çok dokunaklı anlatmışsın. "Hey Onbeşli"yi duyduğumda içim burkuluyor. Sanki o gençlerin sessiz çığlıkları hâlâ kulağımda yankılanıyor. Hayatının baharında olan çocukların, sevdiklerinden kopup cepheye gidişini düşündükçe insanın boğazı düğümleniyor. O yıllara gitmek mümkün değil belki, ama o acıyı kalpte hissetmemek de elde değil.