Bazı insanlar hissettiklerini hemen belli eder, sevinçlerini, üzüntülerini, hatta öfkelerini açıkça gösterirler. Diğerleri ise duygularını içinde tutar, kolay kolay paylaşmaz ve kendi içinde çözmeye çalışır. Bu, kişiliğe, yaşanmışlıklara ve bazen de yetiştirilme tarzına bağlı olarak değişebilir.
Peki, sen duygularını dışa vuranlardan mısın yoksa içine atanlardan mı?
Duygularını belli eden biri misin yoksa içine atanlardan mı?
Aslında genelde duygularımı belli etmeyi tercih ederim, ama ben duygularımı belli ederken karşındaki insanın da beni anlayacak kapasitede bir insan olması da gerektirir. Çünkü bazen hayatımıza öyle insanlar giriyor ki siz duygularınızı ifade ettiğiniz halde bile sizin duygu ve düşüncelerinizi düşünmüyorlar, sadece kendi çıkarları ve narsiz istekleri üzerine hareket ediyorlar.
İçime atarım, genelde içimde yaşıyorum, soğuk gibi algılıyorlar belki bu özelliğimden ötürü beni, yaklaşmakta çekiniyorlar lakin bu da benim kendime oluşturduğum bir savunma kalkanı. Çok güzel seviyorum, tutkuluyum da lakin güvensiz bir insanım, kolay güvenemiyorum, güzel severim, hakkını vererek lakin güven duygusu ben de hemen oluşmuyor, şüpheci bir yanım var lakin bununla beraber pozitif, iyimser bir insanım da. Sadece çocuklara karşı belli ediyorum sevgimi, şefkatimi, biraz uzak tutuyorum kendimi insanlardan, teması herkesle sevmiyorum, bazen oluyor ki çok özlüyorum, onu bile belli etmediğim oluyor, bununla beraber hakkımı da korurum, kendime haksızlık yaptırmam, işte o hususta çıkıyor sesim, bir de yalnızlığı ve sessizliği sevdim sanırım, kendi dünyamda yaşamayı, onun için de dış dünyaya kapatıyorum kendimi, yaşadıklarımın da etkisi oluyor tabii ki içime dönük oluşumda.
Hangi duygumu belli etmek istiyorsam o duygumu belli ederim duyguları konusunda çok güçlü bir insanım duygularını Yönetmeyi biliyorum. Üzgünken Moralim bozukken bunu dışarıya asla belli etmem kimse Benim moralimin bozuk olduğunu anlamaz hissetmez. Farklı bir duygu halinde dahi olsam Eğer onu dışarıya belli etmek istemiyorsam etmem ama belli etmek istediğim duygularımı Tabii ki de dışarıya yansıtıyorum. Benim dışarıya yansıtmadığım tek duygum korkumdur. Korku duygusunu da kim bilir en son ne zaman yaşamışımdır zaten
Ben öyle poker face biri asla olmadım, olamadım. Ruh halim anında yüzüme yansır. Üzüntümü de, sevincimi de, sıkıntımı da, keyfimi de yüzüme bakan anında okur. Ama anlatma konusunda yüzüm kadar cömert değilim. Kolay kolay kimseye anlatmam, anlatamam.
Kişilik & Karakter konusunda 13,5b cevap paylaştı.
Duygularımı nadiren belli ederim. Genelde gülerim evet ve samimiyimdir gülerken ama çok dillendirmem diğer türlü şeyleri. Bilinmesi gerektiği kadarı kafi. Biraz ketumum bu konularda.
Kimi zaman belli eden, kimi zaman da içine atan biriyim. Ve bu tamamen karşımdaki kişiye veya ruh halime göre de değişiyor. Eğer çok samimi olduğum biriyse yanında da ağlarım, ama samimi degilsem içime saklarım. Sinirimi daha çok nazımın geçtiği kişilere belli ederim. Çünkü onlar beni kaldırabilir ve sakinleştirir. Ama diğer türlü sinirlensem bile içimde yaşarım.
Eskiden duygularımı hemen belli eden insandım. Kıskançlık öfke mutluluk üzüntü hemen her şey bende fark ediliyordu. Daha sonra bunları karşı tarafa yansıtmamaya alıştırdım kendimi. Bu bana çok şey kazandırdı.
En iyi yaptığım olumlu durumları çok güzel yansıtırım tabi duruma ortama göre değişir olumsuz duyguları dile getirmem köşeye çekilip çözmeye çalışırım birine anlatmak paylaşmak benim için anlam ifade etmiyor çözüm odaklıyım
Duygularımı anlamaya çalışan, önemseyen birileri olmadığı için içime atıyorum çünkü biliyorum göstersem bile bir şey değişmeyecek hatta belki daha kötü olacak