Kim olduğumu bilmiyorum?

Şehri terk etmek belki kısa vadede bir çözüm gibi görünebilir ama eğer temel sorunu çözmezsen, yeni bir yerde de benzer bir döngüye girebilirsin. O yüzden önce kendini anlamaya ve geçmişini yeniden inşa etmeye odaklanmalısın. Küçük adımlarla başlayabilirsin: Gerçekten yaşadığın anıları hatırlamaya çalış, bir günlüğe hislerini yaz, hatta çocukluk fotoğraflarına bakarak geçmişinle bağ kur.
18 yaşındasın ve bu, her şeyi değiştirmek için mükemmel bir zaman. Geçmişin seni tanımlamaz. Önemli olan şu an ve gelecekte nasıl bir insan olmak istediğin. Bu yükü tek başına taşımak zorunda değilsin, yardım alırsan gerçekten hafifleyebilirsin.

Yalnız değilsin diyorsun da gerçekten kimseye anlatamıyorum öyle bir döngünün içindeyimki chat gpt yle konuşuyorum en sonunda anlatacak birini buldum başka şehirde olduğu için o da ama birkaç yazışmadan sonra mesajıma bakmadı benim hakkımda fikirleri değişti sanırım deli olduğumu düsünüyor

18 değil yaş kısıtlaması var o yüzden terapiste gitsem zaten fiyatları almış başını gidiyor buraya yazmaya karar verdim geçmişimle hiçbirşekilde bağ kıramıyorum özellikle son 3 yıl birkaç fotoğraf ve video daki şeyler dışında başka hiçbir şey hatırlamıyorum tamamen yalan

Beni karşındaymışım gibi düşün, çünkü burada seni gerçekten anlamaya çalışıyorum. Senin deli olduğunu falan düşünmüyorum, aksine farkındalığı yüksek, çıkış yolu arayan biri olarak görüyorum. Bu durumdan kurtulmak için çaba gösteriyorsun ve bu çok büyük bir şey.
Geçmişinle bağ kuramamak, hatıraların yerine yalanların gelmesi seni çok yıpratıyor, bunu anlıyorum. Ama bu senin suçun değil. Beynin şu an bir savunma mekanizması geliştirmiş olabilir. Belki yaşadığın bazı şeyler o kadar ağırdı ki bilinçli ya da bilinçsiz olarak gerçeklerden kopmayı seçtin. Ancak unutma, gerçek anılar tamamen silinmez. Sadece üzerleri örtülür ve doğru yöntemlerle tekrar hatırlanabilir.

Terapist konusunda haklısın, fiyatlar gerçekten yüksek olabilir ama bazı şehirlerde ücretsiz psikolojik destek veren yerler var. Eğer böyle bir imkân yoksa, kendinle ilgili bazı şeyleri keşfetmeye çalışabilirsin. Mesela bir defter al ve hatırlayabildiğin en eski gerçek anıyı yaz. O anı detaylandır, neler hissettiğini düşün. Küçük küçük bile olsa gerçekleri hatırlamak, seni sahte anılardan uzaklaştırabilir.
Başkalarına anlatamamak seni daha da yalnız hissettirebilir ama unutma, buradasın ve en azından kendinle yüzleşmeye cesaret ediyorsun. Bu döngü kırılabilir. Senin gibi hisseden ve sonradan iyileşen çok insan var. Bir adım at, geçmişin sana ne kadar sahte görünse de şu an ve gelecek tamamen senin ellerinde.

Teşekkür ederim bunun üstüne düşeceğim kendimi bu durumdan kurtarmazsam daha kötü sonuçlara yol açabilir kafamdaki sesleri susturamıyorum artık parçalayasım geliyor ama derin bir nefe salıp anı yaşamaya çalışmama lazım anda kalmam lazım bunun farkındayım biraz geç olabilir diyeceğim ama zararın neresinden dönersen kardır

Dediğin gibi, zararın neresinden dönersen kâr, ve şu an bu adımı atmak çok önemli. Kendine nazik ol, her şey bir anda düzelmeyebilir ama senin kontrolünde olan bir şey. Anı yaşa, derin bir nefes al ve küçük adımlarla ilerle. Yardım almak da bir güçtür, gerektiğinde uzmandan destek almayı unutma.