27 yaşındayım ama hayata küstüm?

2 yıl oldu atandığım ama mutlu değilim tek yaşıyorum ailem gidip geliyor, her olumsuz söylenene çok takılıyorum kendimi beğenmiyorum evde olsam akşama kadar yatıyorum işe gitsem akşama kadar doktor yanında çalışıyorum durak durağımız olmadan hiçbir işimi telefona bakmaktan ya da koltukta uzanmaktan tamamlayamıyorum her şeyi kafama çok takıyorum her şeye koşan yetişen insanları çok kıskanıyorum ben niye bu kadar yetersiz ve mutsuzum diyorum 2 sene sonra tayin hakkı geliyor ama hizmet puanım düşük olacak benden yüksek biri memleketimi yazarsa ona gelecek hep bir umutsuzluğa kapılıyorum çok yoruldum artık