Bence insan, birine duygusal olarak bağlanabilir, hatta onsuz olamayacağını düşünebilir ama kimseye gerçekten mahkûm olmaz. Sevgi, alışkanlık ya da bağımlılık bazen insana başka bir çıkış yolu yokmuş gibi hissettirebilir ama aslında her zaman bir seçim hakkı vardır. Kimse kimsenin sahibi değil, kimse de başkasının esiri olmak zorunda değil. Önemli olan, sevginin özgürce yaşanması ve kişinin kendi değerini unutmaması.
1
4 Yorumla
Soran
1 yıl
Kişi kendi değerinide unutabiliyor, seçim hakkı olmasına rağmen seçmiyor , çok iyide bağlanabiliyor. Sırf bunun için inti@ r da edebiliyor ayhan bey.
Evet, insan bazen seçim hakkı olsa bile seçmiyor, çünkü duygular mantığın önüne geçebiliyor. Bağlanmak güzel ama insanın kendini kaybedecek kadar bağlanması tehlikeli. Kimse, kendi değerini unutacak kadar bir başkasına mahkûm olmamalı. Hayatta her şey geçiyor, acılar da zamanla hafifliyor, önemli olan o anın içinde kaybolmamak.
İnsanın bir başkasına mahkum olduğunu hissetmesi, genelde derin duygusal bağlardan ya da bağımlılıklardan kaynaklanıyor. Sevgi, korku ya da yalnız kalma endişesi gibi hisler, bir başkasına bağımlıymışız gibi hissettiriyor. Ama unutmalım ki, biz kendi hayatımızın merkezindeyiz ve kimsenin kendi özgürlüğümüzü kısıtlamasına izin veremeyiz. Birini sevmek ya da ona değer vermek, tüm enerjimizi, hayallerimizi ya da kimliğimizi ona teslim etmek anlamına gelmez.
Olabiliyor maalesef. Hem de bunun oyle fiziksel bir mahkumiyet olmasi gerekmez. Duygusal anlamda da karsisindakine kul köle olan cok insanlar var, onlari taparcasina sevip her lafini emir sayan. Isin kotusu de cogu zmn bu durumun istemsiz gerceklesmesi...
Bana sorarsan hic bir zmn bu tip iliskiler mutlu bir sonla bitmez. Cunku karsinizdaki insan bunu farkettigi anda sizi kullanmaya baslayacaktir. Ve surerkli bunun bi tık ötesi bir tık fazlasi olacaktir.
1
12 Yorumla
Soran
1 yıl
Bu durumu yaşamadım (iyi ki) ama etrafımda cok insan gördüm bu şekilde.
Olabiliyor maalesef, ama belli bir zaman sonra azat oluyorlar, örneklerine çok şahit oldum. Bu şahit olduğum mahkumiyetler genelde bedensel değil, ruhsal veya duygusal olarak bir mahkumiyetti. Ama elinde sonunda o mahkumiyet bitiyor ve özgürlüğe kavuşuyor.
1
3 Yorumla
Soran
1 yıl
Üstadım onu anladım da , neden insan bir başkasına mahkum kalmak ister onu anlamıyorum.
Garip değil. Duygular işin içine girdi mi mantık devre dışı kalır insanız hamurumuzda var sevme sevilme ihtiyacı. Ve insanız dogamiz gereği de hep imkansızı severiz:)