Babam geçen yaz erkek kardeşimi hayatı öğrensin diye lastikçinin yanına çırak olarak göndermişti mesela... Sizin bu konudaki fikriniz nedir?

Babam geçen yaz erkek kardeşimi hayatı öğrensin diye lastikçinin yanına çırak olarak göndermişti mesela... Sizin bu konudaki fikriniz nedir?

Çok küçük yaşta çalışmaya başladım. Annem terziydi, onun diktiği kıyafetlerin teğellerini temizlerdik. Anneannem ise tel kasnak örtüleri ve sabunluk dokuma işleri yapardı; ben de onların çile iplerini çözerdim. Zamanla kasnak dokumayı öğrendim. Abilerimle birlikte bu el işlerini pazarlarda, meyve kasalarının üzerine sererek satardık.
Abilerimden biri pazarcılığa başladı, annemle birlikte iç çamaşırı satıyordu. Ben de okul tatillerinde berber çıraklığı yaparak haftalık kazanmaya başladım. İşim ustanın etrafını toparlamak, ıslanan havluları asmak, yere dökülen saçları süpürmek ve bekleyen müşterilere çay getirmekti. Tıraşı biten müşterilerin omuzlarını fırçalar, "Sıhhatler olsun" der, bazen bahşiş alırdım.
Ortanca abim, annemin evde dikiş diktiği konfeksiyona çırak olarak girmişti. Bir yıl sonra beni de ortacı olarak işe aldırdı. Böylece henüz 14 yaşımdayken ilk sigortalı işime başlamış oldum.
Diğer abim ise bir fotoğraf stüdyosunda çırak olmuştu. Hafta sonları düğünlerde fotoğraf çekmeye gittiklerinde beni de yanlarında götürürlerdi. Çekilen fotoğrafları karanlık odada abimle ustası tab ederdi; ben de hafif nemli olanları kurutup karton kapaklı koruyuculara zımbalar, sahiplerine teslim eder ve paralarını toplardım.
Abim sınıfta kalmış, okuluna ara vermek zorunda kalmıştı. Ben hâlâ okuyordum ama yaz tatillerinde ve bazen hafta sonları düğün salonlarında çalışıyordum. 16-17 yaşlarımda profesyonel düzeyde düğün fotoğrafları çekmeye başlamıştım. 18 yaşımda ise ailevi nedenlerden dolayı evlenmek durumunda kaldım.
Bir gün çalıştığımız düğün salonunda, orkestradaki bağlama çalan müzisyen gelememişti. Ne yapacaklarını konuşurlarken cesaretle "Abi, ben saz çalıyorum" dedim. Orkestra şefi Metin Abi şaşırdı:
"Metin, al bakalım bu arkadaşı, ne kadar iyiymiş bir görelim."
Beni kulise götürdüler. Metin Abi sordu:
"Hiç elektro saz çaldın mı?"
"Hayır, normal bağlama çalıyorum."
"Nereden öğrendin?"
"Aslında gitar çalıyordum, arkadaşım sayesinde bağlamaya merak saldım."
Metin Abi sazın akordunu yaptı ve "Hadi bakalım, bir şeyler çal," dedi. Ben de Ankara misketini çalmaya başladım. "Maşallah koçuma bak!" diyerek takdir ettiler. O günden sonra her sömestirde ve neredeyse yedi yıl boyunca düğün salonlarında saz çaldım. Bu sayede okul masraflarımı çıkarmış oldum.
Bazen eşim ve annem yatılı okulun yemekhanesinde çalışırken, ben de fırsat buldukça onlara yardım ederdim. Dev kazanları yıkar, çuvallarla pirinç ve nohut doldururduk.
Çalışmak güzeldir. Başka seçenekleri olmayanlara
Öyledir... kendi hayatınızdan örnek vermeniz daha güzel olmuş.. teşekkür ediyorum üstadım
Yazları çocuklar böyle işlere elinde alışmalı bence. Hayat onlara zorluğu öğretmeli bir iki ay olsa da o paranın nasıl kazanıldığını ve rızkın önemli olduğunu bir de israfın ne kadar kötü olduğunu. Benim yaşım on üçtü iş hayatına başladığımda ve her yıl çalıştığımı bilirim okul bittiğinde. Kız çocukları bile evde ev işlerine eli yatkınlığı ve yemek yapmasını öğrenmelidir. Bu demek değil ki yarın birine hizmet etmek. Yarın başka yere okumaya gittiğinde eve çıktığında orada her gün dışardan yemek yiyemeyecek yani. Tasarrufu öğrenecek. Bu demek değil ki hiç mi aktivitesi olmayacak. Söylediklerim bununla alakalı değildir. Üniversite hayatımda dışarıdan yediğim yemek sayısı azdır ki oda gece ders çalışıp uyumadığım vakitlerdi. Normalde yemek yapmayı annemden öğrenmiştim. Okul hayatında da her yemeği öğrendim. Bu konuyu cinsiyet ayırmadan söylüyorum. Bugün gördüğüm durum şu. Anne baba aman çocuğum rahat etsin ben görmedim onlar da böyle yapmasın diyip rahata alıştırıyor. Yarın ne mi oluyor. Anne baba öbür diyara gidince mirası öyle bir yiyorlar ki ön liralık şeyi bile bir liraya satanlar gördüm. İşte bu durumdan ve o zorluğa katlanmamış çocuklar. Bir de aile sevgisinden uzak çocuklar olmasın. Aile eğitimi çok önemlidir. Anne baba çalışıyor. Çocuğu en lüks okullarda okutuyor ama çocuk sevgisiz kalıyor. Sonra çıkıyorlar istediği imkanı parayı sağlıyorum diyorlar. O zaman çocuk seni yaşlandığında yaşlı bakım evine koyunca kızmayacaksın. Sonuçta oda paralı bir yer. Konudan konuya atladık neyse ben çoğuna hendeği atlatamadım daha. Gerçi çoğu da artık evli değil.
Çok güzel ifade etmişsiniz. Teşekkür ediyorum
Rica ederim. Bunun farkına herkes varabilse daha iyi olacak aslında.
Ben teşekkür ederim efendim.
Amin, rica ederim
14 yaşındaki bir çocuğun "hayatı öğrensin" diye çalıştırılması bana doğru gelmiyor. Hayatı öğrenmenin tek yolu çalışmak değil, özellikle de bu yaşta öncelikli olan şey eğitim ve gelişim olmalı. Bir çocuk, sorumluluk almayı ve hayatı öğrenmeyi farklı şekillerde de deneyimleyebilir. Çalışmak yerine, kendi yeteneklerini keşfetmesi, sosyal becerilerini geliştirmesi ve kendini tanıması için fırsat tanınmalı. Eğer gerçekten bir şeyler öğrenmesi isteniyorsa, ona rehberlik edilerek, hayatın içindeki farklı deneyimlerle bilinçli bir şekilde destek olunmalı. Çalışma zorunluluğu, bu yaşta bir çocuğun gelişimini olumsuz etkileyebilir.
Cevap
17Cevap
Kısa sürekli olabilir ama uzun sürede okulunu okuması kendini geliştirmesi daha iyidir o yaşlarda diye düşünüyorum.
Bence gerekli. Ben kendi isteğim ile çalışıyordum. Babam istemiyordu. Biz paranın kıymetini bilerek büyüdük ama yine de çalışmak istiyordum.
Zararım olacağını düşünmüyorum kızım var benim onu bile çalıştırmayı düşündün hayatı öğrensin bana bunu alın derken düşünsün para nasil kazanılır nasil harcanır bilsin
Allah bağışlasın
Amin canım 😊
13 yaşından beri calisiyorum. Hem okudum hem calistim. Kendi paramı kendim kazanmayı öğrendim. Ama çok zor. Herkes yapamaz maalesef. //
Bilirim ben de aynı şekilde çalışarak okudum bu yasa kadar.. Ve evet herkesin yapabileceği bir şey değil yapabilenler de bilmiyorum sonradan yaşıtları gibi genç hissetmiyor en azından ben kendi adıma konuşayım 😅hissediyorum diyemem
Olsun canim 😅
Hayatı öğrenmesi için knight online gibi bir oyunu oynamalı.. Bunun için zorlayın. Daha iyi öğrenir. 😂
Hem de oynarken para kazanır.
😅
Oynuyor ama ne oynuyor hic bilmiyorum da aman dur biz elinden telefonu tableti biraz bıraksın dünya görsün diyoruz 😂
Eğer ders çalışmiyorsa bu yapilabilir. Benim oglum 15 yaşında ve hep ders çalışiyor. Ben bir tabak bile kaldirtmiyorum ona yeterki calissin diye.
Allah bağışlasın
Bence gönderilmeli.
Bizim oto galerisi olan bşr akrabamizda 17yaşındaki oglunu başka bir arkadaşının Gözlükçü dükkanına yolladı, burnunu sürtsünler patronu oynamasın diye
Kız erkek farketmez. Bazen hayatın zorluklarını bir nebze görmeleri faydalı olur. Çünkü zahmeti gören daha gayretli olur.
Evet bı oğlum olursa 3 yaşından itibaren yanımdan ayırmam ve yanımda çalıştırırım en azından onu bunu getirebilir
Çok doğru bir davranış paranın değerini nasıl kazanıldığını anlar. Ona göre çalışır hayatını ona göre belirler
destekledigim fikirlerden sorumluluk almayı öğrenmeli erkek çocukları
İyi yapmış. hayatı görsün ki elindekinin kıymetini anlasın
Evet bence okulunun tatil olduğu zamanlarda eğer sınavları da yoksa gönderilmeli.
Baban gibi yapmayanların çocukları kadım gibi zaten
Çok doğru. Babana saygılarımı iletin🙏
Şu an konuşmuyoruz ama teşekkür ediyorum 🙏
Baba figürü önemli. Üzüldüm konuşmadığınıza. Kendinize iyi bakın🙏
maalesef... Üzülmeyin ya ezelden beri böyledir babam kız çocuklarına. Siz de öyle 🙏
Bende çalışıyordum bence küçük yaştan çalışmak iyidir
Baban zeki bir adammış hayati ogrenmenin insanları tanımanın zamani erkek için
Özgüvenli olması için olabilir
Çocuk işçi çalıştırmak suç
Evet eveeett gönderilmeli
Cok doğru bir hareket
Babanla aynı fikirdeyim.
Hayati öğrensin diye lastikcimi?
doğru hareket
Bence çalışmalı.
Bence çalışmalılar
Tabiki
Kesinlikle
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?