Neden insanlara güveniriz?

Güven dediğimiz kavram soyut bir düşünme ya da insanları duygusal boşluklarında başvurdukları bir liman gibi. Aslında içeriği tam olarak doldurulamaz güvenin. Kimseye de tam anlamıyla güven duygusuyla yaklaşılmaz, kaldı ki bir insan kendine bile yüzde yüz güven duymaz. Güven dediğimiz durum kavramsal olarak vardır ama gerçekleştirilmesi zordur. Bir insan bir insan yüz de yüz güvenmez sürekli onu dener ve bu denemeler sonucunda kendince bir güven cetveli oluşturur ve buna göre de güven duygusunu güçlendirir, ama o bile çeşitli sapmalara uğrar. bir bakmışsın o hep seni kandırabilme potansiyeline sahip birine güvenmişsin, ya o çok iyi rol yapmıştır ya da senin olanları görmek için gözlerin kör ve sağır olmuştur. Neyse uzun lafın kısası insanalara güven vermek için kendinizi hırpalamayın isterse güvenir zaten, çeşitli oyunlara ve triplere girmeye gerek yok. Neyiz be biz deneme tahtası mı!

İnsanlara güvenmek bence içgüdüsel bir şey, çünkü hayatı tek başına yaşamak mümkün değil. Hepimizin birilerine dayanma, sırlarını paylaşma ve kendini güvende hissetme ihtiyacı var. Bazen geçmişte kötü tecrübeler yaşasam da yine de güvenmeye devam ediyorum, çünkü her insan aynı değil ve doğru kişilerle kurulan güven ilişkisi, hayatı daha anlamlı hale getiriyor. Elbette, güven kazanmak zaman ister ve bir kez kırıldığında tamir etmek zor olur ama yine de tamamen duvar örmek yerine, doğru insanlara şans vermeyi tercih ediyorum.