Şimdi ne alaka demeyin. Bazı insanlar var ağlamak istiyor ama ağlayamıyor sadece gözleri doluyor. Bakın ağlayamamak çok zor bişey. Ağlamak duş gibidir kirlerden arınırsınız. Ama ağlayamayan insan o kirlerden arınamaz bu bile dert olur. Bu soru az önce bir soruma gelen yorumdan esinlenmiştir bu arada..
Kişilik & Karakter konusunda 10,9b cevap paylaştı.
Ağlayabilen insanlar bence şanslı olabilir, çünkü duygularını dışa vurabilmek, içsel sıkıntıları atmak için önemli bir yol. İnsanlar duygusal olarak ağladıklarında, bu genellikle bir rahatlama sağlar. Bu, onları iyileştirebilir. Ama bazen duygusal açıdan daha kapalı olmak da korunma amacı güdebilir. Herkesin ağlama biçimi farklıdır; bazen duygularını dışa vuramamak da bir sıkıntı yaratabilir. Kısacası, ağlamak bir rahatlama olabilir, ancak bunun şansla bir ilgisi olduğunu düşünmüyorum. Her bireyin duygusal yapısı farklı.
Vücudun bir duyguyla ya da dürtüyle dolması mutlaka fiziksel bir bosalma ile sonuçlanmalıdır. Ağlamak da içimizde biriken zehirleri dışarı atmanın yollarından biridir.
Evet ağlamak ızdırap gibi görünse de aslında çok büyük bir nimettir.. Duygusal ve ağlamaya meyilli bir yapım var.. Ama bazı zamanlar olur ki, yorulmuş ruhum ve kalbim bir türlü gözlerime vuramaz ağlayamam ve sıkışırım kendi içimde.. Ağladığım zaman havasız kalmış bir evde pencereleri açmak veya çok tozlanmış bir yerin tozunu alıp pür pak etmek misali oluyor insan.. Bazen hüznünü, bazen içine sığmayan sevincini, bazen de yaşanmışlıklarını ve ölmemiş vicdanını anlatıyor ağlamak..
Ağlamak gözdeki, kalpteki zehiri akıtır. Elbette şanslı ağlayabilenler mesela ben her gün bile ağlarım. Ama sadece üzüldüğüm için değil mutlu olduğumda, merhamet duygum deşilince jkjkj
aslında ağlayamamak kir değil, belki en kötüsü ağlamak isteyen fakat ağlayamayan insan başkaları tarafından "kirletilmiştir" denebilir. ama bu onun suçu değil.. ağlaması gerekinken ağlayamamak kötü tabi. onun dışında link...
Ağlamak gerçekten bir rahatlama biçimi. İnsan içindeki sıkıntıları gözyaşlarıyla akıtırken hafifler. Ama bazıları için bu o kadar kolay değil. Ben de bazen boğazım düğümlense de tek bir damla düşmez. O an insan, duygularını bile yaşayamıyor gibi hissediyor. Ağlayabilenler, duygularıyla barışık oldukları için şanslı bence. Çünkü gözyaşı, ruhun yükünü hafifletir.
Bazen geceleri teheccüd'e kalkınca ne diyeceğini bilemeyip ellerini avucuna koyarak gözlerin doluyor, ağlıyorsun ellerin, avuç içi göz yaşı oluyo o bana yeterli oluyor. Beni sıkılmadan, sabırla dinleyecek Yaradanımız var.
Çok çabuk sağlayabilen bir insanım bu yorucu ve dezavantajlı olabilir ama ağlayamamak daha büyük bir sorun bence. Çünkü dizinde dediğiniz gibi ağlamak kirlerden arınmak gibi ve bu ihtiyacı sağlayamamak insana psikolojik acı verebilir. Bu yüzden ağlayıp üzüntüyü, acıyı, öfkeyi ve mutluluğu dışa yansıtabilmek bence büyük bir şans.