Sonsuza kadar yalnız kalmak istiyorum, hata mı yapıyorum?

Biraz uzun bir cevap olacak ama dikkatle okumanız inanın geleceğiniz için çok önemli...

Duygularınızı bu kadar açık ve içten paylaşmanız, kendinizi ne kadar sorguladığınızı ve nasıl bir çıkmaz içinde olduğunuzu gösteriyor. Ancak burada fark etmeniz gereken çok önemli bir şey var: Kendinize karşı büyük bir haksızlık yapıyorsunuz. Zekanız, yetenekleriniz, ilgi alanlarınız, dış görünüşünüzün bazı yönlerini beğeniyor olmanız, tüm bunlar sizin kim olduğunuzu tanımlayan değerli parçalar. Ancak kendi bedeninize karşı bu kadar acımasız olmanız, sanki eksik ya da değersiz bir yanınız varmış gibi hissetmeniz, sizi gerçek anlamda mutlu olmaktan alıkoyuyor.

Sevilmeyi ve sevmeyi çok istediğinizi söylüyorsunuz, ancak kendinize karşı duyduğunuz öfke ve beğenmezlik, sizi sevgiye kapatıyor. Birini hayatınıza alıp onu mutsuz edeceğinize dair bu kadar kesin bir inanca sahip olmanız, tamamen kendi kafanızda yarattığınız bir düşünce. Çünkü sevgi ve ilişki yalnızca fiziksel çekiciliğe dayanmaz. Evet, dış görünüş insanların ilgisini çekebilir ama bir insanı bir başkasına bağlayan şey, ruhudur, zekasıdır, düşünceleri ve hissettirdikleridir. Eğer gerçekten bir ilişki yaşamak istiyorsanız, en büyük engel vücudunuz değil, kendinizi nasıl gördüğünüzdür.

Biriyle ilişki yaşamak, ona zorla bir şey sunmak ya da onu bir şeye mecbur bırakmak değildir. Sevgi, iki insanın birbirini olduğu gibi kabul etmesi ve birbirine iyi gelmesiyle gelişir. Siz şu an kendinizi bir ilişkiye layık görmediğiniz için, gelen herkesi sert bir şekilde reddediyorsunuz. Aslında bu, karşınızdaki insanlardan çok, kendi kendinizi cezalandırmanızın bir sonucu gibi görünüyor. “Kimse benim gibi biriyle olmak istemez” diye düşünüp önce kendiniz geri çekiliyorsunuz ve böylece, sevileceğinizi ya da kabul göreceğinizi hiç test etme şansı bile bulamıyorsunuz.

Kendi fiziksel özelliklerinize yüklediğiniz anlamı sorgulamanız önemli. Toplumun dayattığı güzellik algıları, insanların mutlaka belli bir kalıpta olması gerektiğini söylüyor gibi görünse de, gerçek hayatta sevgi, çekim ve bağlılık bundan çok daha derin ve çok boyutlu bir şeydir. Sizi gerçekten değerli görecek biri, yalnızca fiziksel özelliklerinizden dolayı değil, tüm varlığınızdan dolayı sizi sevecektir.

Evlenmek istemediğinizi, birine haksızlık yapamayacağınızı söylüyorsunuz ama burada asıl haksızlığı kendinize yapıyorsunuz. İlişkilerde, insanlar birbirlerini tamamlamak ve desteklemek için bir araya gelirler, birbirlerini eksik hissettirmek için değil. Sizi siz olarak kabul edecek, sizinle olmaktan mutlu olacak bir insan illa ki vardır ama siz, kendinize bu şansı bile tanımıyorsunuz. Mantıklı düşündüğünüzü sanıyorsunuz, ama aslında tamamen duygusal ve kendinize zarar veren bir düşünce biçimi içinde sıkışmışsınız. Belki de şu an asıl ihtiyacınız olan şey, kendinizle barışmak ve bu katı inançlarınızı sorgulamak. Çünkü gerçek anlamda bir ilişki yaşamak istiyorsanız, önce kendinizi sevmeyi öğrenmeniz gerekiyor.

Bende boyle olmayi dusunuyorum. Sebebi de erkeklerin bu konuda yani sevme konusunda biraz adi olması.

Ben cirkin biriydim. Yuzum falan guzel degildi. 2-3 yil once kendime ceki duzen vermeye basladim. Dislerim yamuktu tedavi gordum. Suratimda sivilceler doluydu ergenlik sivilcesi degil yetiskin aknesiydi tedavi oldum.

Saclara bakim vs derken saclarim gurlesti, bakimli hale geldi. Burun estetigi oldum ve bu beni cok degistirdi. Guzel oldu.(zaten ufak bir operasyon olacakti, olmusken bunu da yaptim. Yoksa hur irademle buyuk ihtimalle istemezdim sirf goruntu icin) Kirpiklerimi yaglarla besledim uzattim. Kaslarimi yuzume gore aldırdim, fizik olarakta biraz spor yaptim yapiyorum vs.

Aslinda bu yaptıklarım guzellikten cok tedavi amacli. Diş, sivilce burun icin tedavi gerekiyordu. Burna tedavi gerekirken estetigi aradan cikardim, yoksa kan aldırırken dahi fenalasan bayilan biriyim. Sadece estetik icin bu topa giremezdim. Sporda hem iyi hissettiriyor, postur bozuklugum vardi bu spor egzersiz işi o noktada basladi sonra devami geldi.

Kronik rahatsizligimda var ve doktorum agir spor rutini haricinde vucudumu hareketlendirici spor rutini onermisti. Aslinda bu da tedavi amacli diyebilirim. Dis gorunusle olgili yaptigim seyler cogunlukla tedavi amacli. Sonuc olarak bu hale geldim.

22 yasima kadar kimse suratima bakmadi. Gelip bir erkek dahi tanismak istemedi onceki halimle. Ama bu halimle talep ediliyorum. Yuruyen, numara isteyen, cafede kendi halimle takilirken masama kahve yollayanlar vs oluyor.

Erkekler icin dis paketin onemli oldugu fazlasiyla anlamis oldum ve bu beni rahatsiz ediyor. Yani beni seven onceki halimle de sevmeliydi diye dusunuyorum. Cunku guzeli sevmek zaten kolay. Guzeli herkes sever. Mesele zor olan cirkini sevmek degil mi? Mesele cirkin olanin icindekini, gonlunu gormeyi istemek degil mi? Gercek sevgi tipini pek begenmesen de diger ozellikleri, karakter ozellikleri sebebiyle sevmek degil mi?

Onceden tipimden dolayi talep yoktu. Simdi var ama bu seferde bu iki yuzluluk bana igrenc geldiginden simdi sirf paket iyi diye tanisma, erkeklerin radarina girmek, onlar tarafindan lutfedilipte tanişmaya, yurunmeye layik gorulmem bana hoş gelmiyor.

Onceden yuzume bakan yoktu simdi de bu iki yuzluluk yuzunden hicbir erkegi samimi bulamadigimdan ben girismiyorum bu islere.