İnanmak mı daha kolay yoksa anlamak mı?

Anlamaya ve anlaşılmaya çalışmaktan yorulmuş ama çok yorulmuş; bir yetişkin olup ne yapacağını bilememiş. Küçücük hissetmiş ya da hissettirilmiş ve içine saklanmış kendinin. Fiziksel olarak küçülemeyince düşünce olarak küçülmüş, düşünceleri arasında ufacık kalmış. Kendini düşünürken aniden kendi düşüncesi oluvermiş. Gidecek başka bir yeri kalmayınca o çok sevdiği üzümlerin arasında ağlamış, ama çok ağlamış. Gözyaşlarındaki tuzla beslenen hüzünlü organizmalar evrilmiş balık olmuş. Kız o kadar ağlamış ki, balıklar onun hüznünü sorgulamamak için hafızalarını yitirmeye karar vermiş..

İnanmak, bir nehir gibi akar, hızlı ve kolaydır. Ama anlamak, bir okyanus gibi derindir, bazen yüzeyine bile çıkamazsın.

İnanmak, bir anlık huzur verir, ama anlamak, yavaşça içindeki boşlukları doldurur. Gerçek anlam, bazen inancın ötesinde bir yerlerde saklı olur