Eski tadı kalmadı hiçbir şeyin. Yaş büyüdükçe mi böyle oluyor yoksa devir değişiyor mu?

Her şey boş gelmeye başladı. İnsanalr sandığımdan da kaba ve bencil. Bende uzaklaşıyorum ister istemez. Mesafeliyim yani samimi yanımı kendime saklıyorum. Çünkü en ufak bir samimiyette seni kullanabileceğini, seni her şekilde eleştirebilme hakkını kendilerinde görüyorlar. Bende aradaki saygı bariyerini yok etmemek adına mesafeli yaklaşıyorum. Bazen insanlardan hiç haz etmiyorum, eskiden onların içinde kendime yakın gördüklerim olurdu. Şimdi o da yok. Giderek yalnızlaştım. Bundan korkmuyorum ama. Kimsenin peşinden koşmuyorum artık. Kalanların sayılı olması korkutmuyor beni. Birini çok sevsem bile o sevginin tadında kalmasına daha çok önem veriyorum, çünkü aşırı bağımlılık zamanla ilişkiyi sevgiyi çirkinleştiriyor.

Eski tadı kalmadı hiçbir şeyin. Yaş büyüdükçe mi böyle oluyor yoksa devir değişiyor mu?
Cevapla