Boşuna yaşıyormuş gibi hissediyor musunuz hiç?

Boşuna yaşadığımı hissettiğim zamanlar dibe düştüğüm zamanlar oluyor, inancımın kırıldığı, hedefsiz, psikolojimin, özgüvenimin iyi olmadığı dönemler. İyi düşünmeye çalışıyorum, zaman tanıyorum, iyi olmasam da etrafımda güzel olan şeylere odaklanmaya veya başkalarını iyi hissettirerek ruhumu canlandırmaya çalışıyorum. Sabır ediyorum, şimdiye ve her hangi bir şeye odaklanıyorum genelde yoksa zihnim çok konuşuyor, hoşuma gitmese de yürüyüşe çıkıyorum iyi geliyor, bu şekilde açıklayabilirim.

Pek değil. Hala etkileyip / etkilenebiliyorsam hayattaki yerim boşuna değil gibi geliyor.
"belki de hayatımız o özel amaçtan yoksundur" bilmiyorum. Önemli de değil

aynı şey bendede var yaşıyor gibi dilim aşk arayışı o yüzden belki boşluktan kurtulmak için ama ode saçma

Nedir seni bu tarz dusunceye maruz bırakan tükenmişlik dyrumu bndede oluyor elde bir şey gelmiyor

Hayır benim ilk baştan beri ne? travmalar sonra aile sonra baba tarafı hayatım ve sağlık sorunları

hiçbir şeyin eskisi kadar anlamı kalmadı nefes almak için yaşıyoruz sadece hayata tutunma da cabası

Beni anlatmışsın kardeşim. Olur böyle. Yapacak bir şey yok

Ben de aynı. Ama çoğu gençte varmış bu bayağı artmış sayımız öyle deniyor

Öylesine mecburi bir yaşantı..

Aksine her gün daha heyecanlı uyanıyorum.