Benim gibi olan var mı, bilinç ve farkındalık hakkında?

Ne zaman uyanırsam uyanayım, sanki uykudan hiç uyanmamış gibi uyanıyorum. İnsanlar genelde uyandıklarında bir süre sersemleşir, saçma şeyler söyler ya da neler olup bittiğini anlamaya çalışır. Ama ben... Bilincim her zaman tamamen açık. Mesela, 6 Şubat depreminde uyandığım an ne olduğunu hemen kavradım. Paniklemedim, elim ayağım titremedi. Ailemi kaldırıp evden çıkmalarını sağladım, hatta dışarı çıkmadan önce anahtarı, yorganı, battaniyeyi aldım. Her şey o kadar netti ki, adım atmak bile zor olmasına rağmen dengede kaldım, soğukkanlı bir şekilde hareket ettim ve bunların hepsi 10 saniye içerisinde gerçekleşti.

Ama işin garip yanı, hayati tehlike içeren durumlarda bu kadar soğukkanlı olmama rağmen, basit şeylerde anormal derecede heyecanlanıyorum. Oyun oynarken elim ayağım titriyor, arkadaşlarımla parkour vs. yaparken heyecandan afallıyorum. Küçük şeyler beni allak bullak ederken, büyük şeylerde en sakin kişi ben oluyorum. Bu dengesizlik beni rahatsız ediyor. Küçük olaylara gereğinden fazla tepki veriyorum ama gerçekten korkmam gereken anlarda hiçbir şey hissetmiyorum. Neden böyle olduğumu bilmiyorum ama normal insanlar gibi hissetmek istiyorum. Uyanırken bir süre sersem olmak, küçük şeylerde normal tepkiler vermek istiyorum. Benim gibi olan var mı? Bu bir hastalık mı acaba... Aslında hastalık olup olmadığına cevap almak için değil içimi dökmek ve benim gibi başkaları da var mı diye öğrenmek için yazdım bunları.